bingewatch bitch

Pride month special: mijn favoriete LGBTQ+-personages

Pride month special: mijn favoriete LGBTQ+-personages

Bingewatcher extraordinaire Charlotte kent Netflix vanbuiten, spreekt vloeiend internets en denkt in memes. In haar rubriek ‘Bingewatch Bitch’ bespreekt ze de waardevolle, nutteloze, hilarische en bloedserieuze dingen die op haar scherm voorbij komen. Dit keer vieren we Pride Month met haar favoriete LGBTQ+-personages.

Juni is Pride Month. De maand waarin we de Stonewall Riots herdenken, een keerpunt voor de holebirechtenbeweging – aangestuurd door trans*vrouwen van kleur. De perfecte maand om je politiek te laten horen, om je activisme een tandje bij te steken en initiatieven te steunen die zich inzetten voor LGBTQ+-rechten. Maar tussen de parades, de opiniestukken en de goede doelen door, mag er ook tijd zijn voor ontspanning. Daarom is hier een lijstje met mijn favoriete LGBTQ+ personages – mensen op het kleine scherm die me inspireren. Mensen waar je mee kan lachen, huilen, en waar je maar geen genoeg van krijgt.

Raymond Holt (Brooklyn Nine-nine)

Ray Holt (Andre Braugher) is de kapitein van het politiekorps in het 99ste district van Brooklyn. Hij is een rechtvaardige leider, die openlijk praat over hoe hard hij als zwarte, homoseksuele man heeft moeten vechten om zo ver te geraken in een bastion vol witte heteromannen. In het begin van de serie lijkt Holt een strenge, stoïcijnse en ietwat saaie man, maar we leren hem snel kennen als een genereuze, hartelijke kerel die het beste voorheeft met de mensen om zich heen. Iemand die het heel moeilijk gehad heeft om zijn plekje in de wereld te veroveren en alles wil doen om het voor anderen makkelijker te maken. Een man met een heerlijk gevoel voor humor en een hart van goud, dus.

Geheel tegen mijn verwachtingen in, is uitgerekend de stoïcijnse Ray Holt een personage dat me al meerdere keren tot tranen toe kon beroeren. Hij heeft het heel zijn leven moeilijk gehad met hoe anderen hem behandelden, maar wist altijd wel heel goed wie hij was en heeft dat nooit proberen verbergen. En wanneer zijn collega Rosa uit de kast komt als biseksueel, bedankt hij haar met zijn ‘trotse vader’-stem, want “elke keer dat iemand vertelt wie hij is, wordt de wereld een betere, interessantere plaats.” Tranen met tuiten, hierzo.

Darryl Whitefeather (Crazy Ex-Girlfriend)

Darryl Whitefeather (Pete Gardner) is het vleesgeworden tegengestelde van subtiliteit. Hij is de baas van het hoofdpersonage Rebecca in de reeks en eerlijk gezegd een beetje een vreemde vogel. Hij wil wanhopig graag beste vrienden zijn met zijn collega’s en is niet helemaal mee met het concept ‘personal space’. Maar hij is ook een fantastische vader, iemand die het beste ziet in iedereen en die – soms op een ietwat klunzige manier – erg hard zijn best doet om anderen gelukkig te maken. En hij is zo openlijk biseksueel dat je er alleen maar heel gelukkig van kan worden.

Ik schreef vorig jaar al over zijn coming out, maar ben er nog steeds niet over, dus hier gaan we weer. Wanneer hij na jaren huwelijk met een vrouw verliefd wordt op een man, is hij eerst in de war. Maar wanneer hij beseft dat hij bi is en dat voor zichzelf geaccepteerd heeft, wil hij het met de wereld delen. Dus hij vindt er niets beter op dan zijn collega’s bij elkaar te roepen in een vergaderzaal en in een lied uit te barsten. In Getting Bi weerlegt hij zowat alle stereotypen die er zowel in de hetero- als in de holebigemeenschap nog bestaan over biseksualiteit. En het is nog een catchy, vrolijk nummer ook. Truly iconic.

Nomi Marks (Sense8)

Eerst even dit: als je Sense8 nog niet gekeken hebt, dan heb je de beste uren van je leven nog voor je. Begin te kijken, ik beloof dat je er geen spijt van krijgt. Het staat helemaal bovenaan mijn lijstje met favoriete series ooit. En dat is mede dankzij Nomi Marks (Jamie Clayton), één van de acht hoofdpersonages van de reeks. Ze krijgt op een dag een mentale link met zeven andere mensen die verspreid over de hele wereld leven. Samen moeten ze zich beschermen van mensen die hun ‘soort’ als een bedreiging zien voor de rest van de mensheid. Waarom Nomi mijn favoriet van de acht is? Ze is superslim, heeft altijd een plan en is de liefste badass die ik ooit gezien heb.

In de serie wordt duidelijk dat Nomi het als trans*vrouw heel vaak moeilijk heeft gehad. Ze werd op school al gepest, haar transfobe moeder blijft haar koppig bij haar oude naam noemen en zelfs in de holebigemeenschap krijgt ze geregeld verschrikkelijke opmerkingen naar haar hoofd geslingerd. Daardoor heeft het ook lang geduurd voor ze trots was op wie ze is. Maar Nomi blijft op zoek gaan naar de positieve dingen in haar leven en trekt zich daaraan op – zoals haar grote liefde Amanita Caplan (Freema Agyeman). Samen overwinnen ze de grootste hindernissen die hun pad kruisen – én vormen ze één van mijn favoriete fictional koppels.

Yorkie & Kelly (Black Mirror – San Junipero)

Mijn andere favoriete koppel kon ook niet ontbreken: Yorkie (Mackenzie Davis) en Kelly (Gugu Mbatha-Raw) uit San Junipero. In deze aflevering van de reeks Black Mirror beleven de twee een romance die tijd lijkt te overstijgen. Yorkie is immer verlegen en maakt zich zorgen om wat mensen zullen denken van twee vrouwen samen. Het is duidelijk dat zij nog heel erg in de knoop zit met haar seksualiteit, maar ze laat zich graag meeslepen door haar nieuwe vlam.

Kelly is een knappe levensgenieter die zich geen reet aantrekt van wat anderen van haar vinden. Ze was eigenlijk in de stad om te feesten en wilde geen serieuze relatie aangaan, maar wordt toch smoorverliefd op Yorkie. De dynamiek tussen de rustige Yorkie en uitbundige Kelly is prachtig om naar te kijken en maakt van San Junipero één van de mooiste liefdesverhalen van onze tijd. Na zeven keer kan ik de aflevering nog steeds niet bekijken zonder een stevig potje te huilen. En wanneer ik een slechte dag heb, zet ik de soundtrack Heaven is a place on earth op om me weer op te vrolijken, werkt altijd.

Want positieve representatie van LGBTQ+ mensen zien op tv, dat maakt me heel vrolijk. Representation matters en maakt écht een verschil. En ik weet dat we op dat vlak nog een lange weg te gaan hebben, maar we kunnen ons voorlopig al vasthouden aan de prachtige series en personages die er al zijn. En aan de mensen achter de schermen die ervoor zorgen dat we deze verhalen te zien krijgen. Happy binging and happy Pride!

Foto: Sara Stragier

Schrijf je reactie

Charlotte Wollaert is freelance journalist en eindredacteur. Als achtjarige schreef ze haar eerste fictieboek en sindsdien heeft de schrijfmicrobe haar niet meer losgelaten. Haar hobby’s zijn kippen knuffelen, bankhangen, dt-fouten de wereld uithelpen en stevig lachen om haar eigen moppen.

Lees verder in Zin in

Colofon

Adres Redactie

Toko Space t.a.v. Charlie Magazine
Statiestraat 139
2600 Antwerpen