Reportage

Hoe cocaïne het dagelijks leven van Colombianen in haar greep houdt.

Seks, Drugs & Reggaeton: redactrice Arkasha reist door Colombia

Hoe cocaïne het dagelijks leven van Colombianen in haar greep houdt.

Redactrice Arkasha reist door Zuid-Amerika en vraagt latino’s en latina’s langs de neus weg of ze de drugscultuur in hun land ook zelf opsnuiven. Maar ze wil ook weten hoe het met de body image van de locals gesteld is, en met hun liefdes- en seksuele relaties. Leggen latino’s en latina’s meer gevoel in hun vrijpartijen? Zijn alle mannen bedriegers? En zijn de vrouwen zo jaloers als de mannen beweren? Kortom: wat is er waar van de clichés die wij over Zuid-Amerikanen kennen?

Colombiaanse gids Nelson (28) praat openlijk over de beste cocaïne van de Caraïben, hoe hij aan het litteken in zijn gezicht komt en de verschillen tussen Europese vrouwen en latina’s

artikel-2_nelson

Het hoogtepunt van mijn kleine maand in Colombia is de ontdekking van Ciudad Perdida, de verloren stad, een plek die vaak met Machu Picchu vergeleken wordt. Doch anders dan Peru’s toeristische trekpleister, kan Ciudad Perdida enkel en alleen bereikt worden na een wonderschone, maar helse vierdaagse voettocht. Dat geeft me genoeg tijd om om mijn gids Nelson het vuur aan de schenen te leggen. Die ontpopt zich hoe langer hoe meer tot een praatgrage macho. Te midden van de Colombiaanse jungle doet hij zijn wilde verhalen en exotische avonturen uit de doeken.

In de jaren ‘60 en ‘70, zo vertelt Nelson, werden de Verenigde Staten overstelpt met geïmporteerde Colombiaanse marihuana. Dat was een decennium voordat cocaïne het meest winstgevende exportproduct van Colombia werd. Vandaag is de drugscultuur in Colombia stevig ingeperkt, doch allesbehalve verdwenen. In de jungle worden de groene stuff en het witte goud nog steeds verbouwd, weliswaar uit het oog van de autoriteiten in de steden. Al krijg je net in die steden als toerist meermaals de woorden marihuana en cocaína in je oren gefluisterd.

Net als de andere families in zijn dorp, produceerde Nelson cocaïne voor eigen gebruik. Kerosine, zwavelzuur en ether zijn hem niet vreemd.

Nelson vertelt dat ook hij niet vies is van het sporadische jointje of lijntje. Hij woonde jarenlang aan de voet van de Sierra Nevada de Santa Marta. Net als de andere families in zijn dorp, produceerde hij er cocaïne voor eigen gebruik. Het proces, zo vertelt Nelson, duurt in totaal drie dagen en bestaat uit een opeenstapeling van chemische reacties tussen weinig onschuldige ingrediënten. Stoffen als kerosine, zwavelzuur en ether zijn hem niet vreemd.

Vandaag mag enkel nog de inheemse bevolking in Colombia cocaplanten verbouwen. Het kauwen van de bladeren maakt dan ook al eeuwenlang deel uit van hun cultuur. Voor alle andere Colombianen is het cultiveren van de cocaplant verboden, maar dat lapt menig boer aan zijn rubberen laars.

charlie_artikel_2b

Temidden van de Colombiaanse jungle doet gids Nelson zijn wilde verhalen uit de doeken.

Of ook de oudere bevolking snuift, vraag ik Nelson. “Natuurlijk,” antwoordt hij, “nog veel meer dan de jongeren.” Het witte poeder heeft het dagelijks leven van de Colombianen stevig in haar greep. De drug rukt geregeld families uit elkaar. Edwin, de 30-jarige kok die voor ons gezelschap kookt, is daar een goed voorbeeld van. Hij werkte een paar jaar als veiligheidsagent voor een drugsbaron en zat daar een gevangenisstraf voor uit. Edwin zat gevangen in Colombia, terwijl zijn ex-baas aan de Verenigde Staten werd uitgeleverd en daar nog steeds achter slot en grendel zit. Wanneer we Edwin vragen waarom hij uit de business is gestapt, antwoordt hij kort en krachtig: “Omdat alle dingen die slecht beginnen, ook slecht eindigen.” Hij had geluk en stond op een goed blaadje bij zijn baas. “Want als je beslist om eruit te stappen, maken ze je normaal gezien af.”

Nelson schept op dat hij in Santa Marta aan de beste cocaïne van de Caraïben kan geraken. Eén gram kwalitatieve coke kost er maximaal 30.000 Colombiaanse pesos, het equivalent van 10 euro, een vijfde van wat je in België betaalt. Het zijn dan ook niet de boeren, maar wel de smokkelaars die het grote geld verdienen aan het witte poeder. High raken op coke is in Colombia zelfs goedkoper dan dronken worden van alcohol, en dus wordt er in de toiletten van de Colombiaanse clubs heel wat poeder door de neuzen gejaagd.

charlie_artikel_x3

Redactrice Arkasha op weg naar ciudad Perdida

artikel-2_trektocht-ciudad-perdida

Tijdens de kilometerslange wandelingen vertelt Nelson niet alleen over de drugscultuur. Aangezien hij nogal wat vlotte praatjes en machogedrag verkoopt, wil ik van hem ook horen hoe het zit met de clichés over warmbloedige macho’s en jaloerse vrouwen. Naar eigen zeggen kan Nelson een boek schrijven over de vrouwen in zijn leven. Hij geeft aan dat de Colombianen op zoek gaan naar Westerse vrouwen. Want blonde haren, lichte ogen en een lichte huid zijn hier exotisch. En Westerse vrouwen zouden niet zo vloeken als Colombiaanse. Het enige wat hem tegensteekt is dat Westerse vrouwen na een nachtje seks soms meer verwachten, terwijl Colombiaanse vrouwen meteen doorhebben dat het maar om een avontuurtje gaat.

“Sperma dient om baby’s te maken, en meestal zijn het de vrouwen die baby’s willen.”

Tijdens het avondeten hebben we het over de bedriegcultuur van de latinomannen. Nelson geeft aan begrip te hebben voor mannen die er meerdere vrouwen op nahouden. “Want er zijn gewoon te veel mooie, leuke vrouwen in Colombia,” lacht hij. “Maar er zijn ook zoveel mooie, leuke mannen,” ga ik verder. “Mogen vrouwen dan ook meerdere mannen hebben?” Nelson reageert verontwaardigd. “Dat is niet hetzelfde,” zegt hij, en dan komt er een bijzondere verklaring, waardoor ik me bijna in mijn eten verslik. “Sperma dient om baby’s te maken, en meestal zijn het de vrouwen die baby’s willen. Als je als man een condoom draagt, verspreidt je je sperma niet en dus is dat niet zo erg als wanneer vrouwen met allerlei mannen naar bed gaan en kinderen krijgen.”

Een Colombiaans meisje van een jaar of 17 dat die nacht ook in ons kamp overnacht, spreekt zijn redenering tegen. “Relaties gaan over samen iets opbouwen. Door seks te hebben deel je een bepaald soort energie. Maar wanneer je ook seks hebt met iemand anders, doorbreek je die energie, want dan is die niet enkel meer van jullie beiden. Dat geldt dus zowel voor mannen als voor vrouwen.”

charlie_artikel_2

Het graf van Pablo Escobar, een van de meest beruchte Colombiaanse drugsbaronnen

Volgens Nelson zoeken Colombiaanse vrouwen desondanks altijd problemen. Als voorbeeld wijst hij naar het litteken op zijn wang. “Mijn ex-vrouw, met wie ik twee jaar samen was, heeft dit gedaan.” Naar eigen zeggen bedroog hij haar nooit, maar was zij ziekelijk jaloers. Op een avond gingen de twee samen uit en bij het thuiskomen zei hij vrolijk goeiedag tegen een buurvrouw. Eenmaal binnen schold zijn ex hem de huid vol en krabde hem in het gezicht. Toen hij de kamer uit- en weer inliep, sneed ze hem van aan zijn mondhoek tot in zijn nek met een Gilettemesje. Kok Edwin knikt hevig en bevestigt dat Nelsons ex geen normale vrouw was.

Nelson begon hevig te bloeden en wilde meteen naar het ziekenhuis, maar zijn ex sloot hem op in huis tot hij beloofde niet naar de politie te stappen. In het ziekenhuis vertelde hij dat hij was overvallen. Het personeel geloofde hem niet, maar 36 hechtingen later mocht hij toch naar huis.

Jonge mannen gaan voor drugsbarons werken om snel veel geld te verdienen, maar rijk worden betalen ze vaak met hun leven.

Na het ziekenhuis ging Nelson een tijdje bij vrienden logeren, scheidde van zijn ex en verhuisde naar een andere stad. Hij gaf zijn ex nooit aan, uit medelijden voor haar kinderen uit een vorig huwelijk, die er alleen voor zouden komen te staan met hun moeder in de gevangenis. Wat zijn ex over de situatie te zeggen heeft, zal ik nooit weten. Haar kant van het verhaal had ik ook graag gehoord. Maar we zullen het met Nelsons versie van het verhaal moeten doen, al liegt het litteken er niet om.

De tegenstellingen in dit land zijn groot. Families prepareren hun eigen cocaïne, terwijl het goedje er ook voor verantwoordelijk is dat ze uit elkaar worden gerukt. Jonge mannen gaan voor drugsbarons werken om in korte tijd veel geld te verdienen, maar rijk worden betalen ze vaak met hun leven. Mannen vinden het terecht en stoer dat ze meer seksuele vrijheid hebben dan vrouwen. Vrouwen vinden die dubbele standaard achterhaald, maar zwijgen vaak uit schaamte.

 

Volgende keer legt een man uit een inheemse stam in de Colombiaanse jungle een ritueel uit waarmee puberjongens en –meisjes volwassen worden: een verhaal dat je wenkbrauwen zal doen fronsen.
Lees hier alle verhalen in de reeks Seks, Drugs en Reggaeton.

Schrijf je reactie

Arkasha Keysers is freelance journaliste, copywriter en vertaler. Ze houdt van film, reizen, dansen en mensen. Door haar hogere studies heeft ze veel geleerd, maar net zo veel door in een café te werken, naar Spanje te verhuizen en Zuid-Amerika te doorkruisen met de rugzak. Schrijven vindt ze een dankbaar beroep, want de slechtste ervaringen zijn vaak de beste verhalen.

Lees verder in Wereld

Colofon

Adres Redactie

Toko Space t.a.v. Charlie Magazine
Statiestraat 139
2600 Antwerpen