Vervolgverhaal

Last Night a DJ Saved My Life

De vrouw die meerdere lieven wou, deel 3

Last Night a DJ Saved My Life

Wat vooraf ging:

Er was een man a.k.a. het lief die er onzacht en plotsklaps niet meer was.

Een verdwijntruc die insloeg als een bom, en een gat kraterde in het leven en het welzijn van ondergetekende.

Op een avond besloot ik om niet meer te denken, en gewoon te doen. Dat resulteerde in een mooie nacht, met dito man. En het ontstaan van het meerdere-lievenplan.

Last Night a DJ Saved My Life

of: de intrede van lief nummer twee

 

Een vrolijk verloren avond, en een uitgelaten duivel.

Sommige mensen dienen op tijd en stond een hond uit te laten, anderen een duivel. Een hond heb ik niet.

Aldus ging ik op ronde.

 

Ik sleepte mezelf zowat naar een café. (Opnieuw) Om de zinnen te verzetten.

Hoe minder de zinnen steekhouden, hoe meer de zinnelijkheid viert, denk ik nog.

Alsof beiden geen goeie vrienden kunnen zijn.

Na wat gelach, geschater, een flinke dosis uitgelatenheid en een man die ontegensprekelijk ook last had van iets van een Duvel (of drie vier) en dat ostentatief kracht bijzette door met een klap van zijn barkruk te vallen, dacht ik: dit is een kantelpunt.

 

Of ik probeer de boel nog wat te redden en toorn genoegzaam naar huis.

Of ik laat de boel de boel, en vervoeg de mensen naast mij, die duidelijk al kamp gekozen hadden, richting een ander café.

“Ik begroette hem op mijn hartelijkst en met een pint.”

Ik dacht nog effe aan huis, aan het koude bed, aan de frigo alwaar – na een recentelijke opruimwoede- de foto van het lief (ex, ex) nog steeds hing, ondanks de woede en het opruimen.

En besloot dat de nacht verder zetten zowat het best denkbare was.

 

Zo gezegd, zo gedaan.

Ik vervoegde het gezelschap, denderde binnen en –

‘Oh’.

Aan de DJ-tafel… de DJ die…

Ik begroette hem op mijn hartelijkst en met een pint.

Hij begroette mij nog hartelijker en met een de blik die kon rekenen op oneindig. Veel en vol.

 

Dat deze DJ draaien kon, dat had ik meer dan eens aan den lijve ondervonden.

(Ook mét tong, ook dat had ik ooit al eens ondervonden.)

 

Met een fris herwonnen vrolijkheid vloog ik de dansvloer op en waande mij de focking dancing queen. Ik voelde de muziek tot in de kleinste vezels en danste alles er uit. Net wat ik nodig had. Kostelijk.

Dat was ook de DJ niet ontgaan.

Hij kwam de herwonnen vrolijkheid, mij en de muziek mee vieren, schoot weg vanachter de platen en huppeldanste dartel als een kind rond en met mij. Ogen richtten zich op ons om zoveel uitbundige uitgelatenheid. Een paardans, een ode aan het ongeremde. Ik denk dat Marvin ‘sexual healing’ Gaye kleine trage heupbewegingen mee danste vanuit zijn graf.

“En zo dansten we verder de nacht in, zijn spurtjes werden alsmaar korter en sneller.”

En de dartelheid zegevierde zo sterk dat de jongen de tijd verloor, met een snel spurtje richting DJ-tafel als gevolg. Oef, het volgend lied. (En twinkelende ogen en een gulle klaterlach.)

Dat vormde zo’n aandoenlijk schouwspel dat ik grinnikend het volgende nummer in danste.

Ogen als schotels zo groot bij het tooghangend gezelschap, tezamen met de veelbetekenende man-zag-je-die-twee!- por. Ik kwam niet meer bij.

En zo dansten we verder de nacht in, zijn spurtjes werden alsmaar korter en sneller. Tot de vrouw van de, tevens presente, beroemde schrijver het welletjes vond en vriendelijk zijn taak overnam om zich achter zijn DJ-tafel te scharen. Einde loopwedstrijd. Nog slechts hij en ik.

De weinige schroom die er nog hing werd lied na lied gedicht tot ik aan zijn lippen hing en hij bewonderend mijn kanten kousen van dichterbij bestudeerde.

Ik sputter-stamelde nog: Opgepast, ik ben een vrouw die meerdere lieven wil.

 

En hij dartelde en schaterde nog harder.

‘Waaaaaaaagh, echt? Gij zijt mijn droomvouw gij!!’

Waarop ik diegene was die in schaterlachen uitbarstte. (Hoe ruimtevullend kunnen twee mensen zijn?)

 

De avond werd besloten met een tongzoenend afscheid waarvan je wist dat het niet de laatste was. Moe maar voldaan keerde ik huiswaarts in de welwillende wetenschap dat het meerderlievenplan geen plan zou blijven maar begon te ruiken naar een realiteit.

Werd de DJ lief nummer twee?

Illustratie: Paulien Houben
Lees alle delen in het vervolgverhaal De vrouw die meerdere lieven wou

Schrijf je reactie

Barbara Callewaert is een van de bezielers van een klein productiehuis, moeder en professioneel kanttekeningmaker. Zowel in hoofde van haar beroep, als daar buiten. Haar uitvalsbasis is het ‘nest’, dat bestaat uit haarzelf, haar dochter, haar homovriend en diens dochter. Samen geven ze een geheel nieuwe betekenis aan het begrip ‘nieuw samengesteld gezin’. Zo, en anders, probeert ze vanuit kanttekeningen de dingen betekenis te geven en te verbinden.

Lees verder in Mensen

Colofon

Adres Redactie

Toko Space t.a.v. Charlie Magazine
Statiestraat 139
2600 Antwerpen