Interview

“Consumenten moeten weten waarvoor ze betalen”

Modeontwerpster Maddalena Annunziata kiest resoluut voor duurzame mode

“Consumenten moeten weten waarvoor ze betalen”

Dat het er in de mode niet altijd even clean en fair aan toegaat, dat wisten we eigenlijk al voor die kledingfabiek in Bangladesh instortte. Maddalena Annunziata, Italiaanse Antwerpenaar en modeontwerpster, ziet een andere manier om mooie kleren tot bij de consument te brengen. “Ik wil een discussie op gang brengen over de relatie tussen waarde en prijs in de mode.” Foto’s: Antonio Annunziata

“Nadat ik afgestudeerde aan de modeacademie, heb ik een paar jaar voor verschillende ontwerpers gewerkt in Antwerpen en Londen. Ik was op dat moment al heel erg aan het nadenken over het systeem: hoe worden dingen geproduceerd, waar dan en welke methodes worden er gebruikt? Ik wou daar verder research naar doen. Voor mij moet mode vooral over het product gaan, over de kwaliteit van het materiaal en een duurzame productie. Dat zijn de dingen die we kunnen veranderen in de mode.”

Wat loopt er volgens jou dan fout in de modeindustrie?
“De prijsverschillen vandaag zijn zo gek. Je kan een witte T-shirt kopen voor twee euro, maar voor een gelijkaardig t-shirt kan je ook 200 euro betalen. Als je er goed over nadenkt is het toch vreemd dat mensen denken dat een T-shirt minder kost dan een broodje. Als je alle stappen bekijkt die moeten genomen worden voor een witte T-shirt in de winkel ligt, dat is niet niks. Eerst moet het katoen groeien, dan moet het geplukt worden, gewassen, gesponnen, geweven, tot een T-shirt genaaid.”

“Het is toch vreemd dat mensen denken dat een t-shirt minder kost dan een broodje?”

“Het erge is dat, doordat die goedkope kleren beschikbaar zijn, mensen ook denken dat dat maar de waarde van kledij is. We moeten de klant heropvoeden en de enige manier om mensen bewuster te maken is door transparant te zijn. Ik wil duidelijk zeggen: “Kijk, dit is het proces van mijn trui. Ik werk met wol van de hoogste kwaliteit en mijn truien worden geproduceerd in een familiebedrijf in Italië.” Dat moeten de mensen weten. Dat geeft waarde.”

Waar komen die extreme prijsverschillen eigenlijk vandaan?
“Dat komt volgens mij door de wet van vraag en aanbod. Er is vraag naar goedkope T-shirts, maar ook naar dure shirts. En daarom worden ze gemaakt, zo simpel is het. Het is ook gewoon mogelijk om T-shirts voor twee euro te maken. Als je in Bangladesh produceert en als je twee miljoen stuks ineens maakt, dan kan je de prijs heel laag houden. Dat is hoe fast fashion werkt. Aan de andere kant heb je de de ‘luxefactor’. Mensen willen graag dure dingen kopen en dat laten zien. Een merk op je T-shirt, dat is een soort statussymbool. Mensen willen daarvoor betalen. Wat we dragen is een manier van communiceren. Je koopt het imago dat rond een T-shirt hangt, niet omdat het een witte katoenen T-shirt is. Je koopt hem voor het merk.”

Maddalena Annunziata in haar atelier

Zijn die duurdere merkkleren ook kwalitatiever of duurzamer?
“Dat hangt af van het merk. Vaak heb je wel betere kwaliteit als je meer betaalt. Maar dat is niet altijd gekoppeld aan duurzaamheid en dat weet je ook niet echt als klant. De leveranciers zijn niet open over hun proces. Niemand weet waar de producten vandaan komen. Vaak weten merken zelf niet helemaal waar hun grondstoffen geproduceerd worden. Ze werken met een agent of een hele resem tussenpersonen. Soms klopt de prijs wel met de kwaliteit die je ervoor krijgt en soms totaal niet. Het kan even goed dezelfde kwaliteit zijn als van een veel goedkoper stuk.”

“Als klant weet je niet welke kwaliteit je krijgt, zelfs al betaal je meer.”

Die transparantie over het hele productieproces, van geit tot trui, is heel belangrijk voor jou. Hoe pak jij dat aan?
“Ik wil dat mensen zich betrokken voelen, dat ze kunnen zeggen: “Daar sta ik achter.” Hoe meer ze beseffen wat er gebeurt, hoe meer respect ze zullen hebben voor het product. De manier waarop wij consumeren heeft een impact op alles. En mensen willen graag bewuster consumeren, ze willen weten hoe iets gemaakt wordt. Ik wil een kwalitatief product maken, met de juiste leverancier en producent. Voor mij zijn zij ook deel van het project. Mijn truien worden gemaakt in een heel leuk familiebedrijfje in Italië waar 20 man werkt. Iedereen kent mekaar. Dat is een pak makkelijker en ik vind het voor mezelf ook heel belangrijk als Italiaanse. Door de globalisatie en goedkope productieprijzen in andere landen zijn al de kleine textielbedrijven in Italië failliet gegaan. Nu zie je er alleen nog megafabrieken. Als ik daar kom met mijn kleine collectie en mijn idealisme, dan lachen ze me uit. Nu heb ik een bedrijf gevonden dat juist ingaat op die kleine hoeveelheden. De productieprijs blijft wel hoog, maar ze produceren kwaliteit en de mensen daar hebben een goed loon.”

Op de site staan foto’s van gewone mensen in plaats van modellen. “Als ik iets maak dan zal dat sowieso door een ‘gewone’ vrouw gedragen worden, niet door een model.”

Je gebruikt op je website ook foto’s van ‘gewone’ mensen in plaats van modellen om je stukken te tonen. Vind je dat belangrijk?
“Heel erg. Als ik iets maak dan zal dat sowieso door een ‘gewone’ vrouw gedragen worden, niet door een model. Ik vind het gewoon leuker om dingen te ontwerpen voor mij, mijn vrienden, mijn moeder… Je kan geen trui maken die voor iedereen past, want iedereen heeft een ander lichaam. Lange benen, korte benen, grote borsten, kleine borsten. Je gaat nooit een trui maken die voor iedereen past, maar ik kies ervoor om te werken met mensen van verschillende lichaamstypes, zodat mijn truien flatterend zijn voor veel mensen. Ik vind het ook veel interessanter om imperfecties te tonen, dat is inspirerend, en ik denk dat dat ook belangrijk is om daarover te praten.”

“Koop minder en kies voor een duurder kwalitatiever stuk in de plaats.”

Duurzame mode is vaak een stuk duurder. Wat kunnen mensen doen die maar een bescheiden budget hebben?
“Het eerste wat je volgens mij moet doen, is minder kopen. Kijk wat je echt nodig hebt en kies dan voor een duurder stuk dat kwalitatiever is. Minder is meer. Ik heb zoveel vrienden die elke zaterdag gaan shoppen. Dan hebben ze 200 euro uitgegeven en hebben ze 20 stuks mee naar huis. Eigenlijk hadden ze met datzelfde geld beter één duurder stuk gekocht. Dan heb je iets dat veel langer meegaat. Ik heb zelf ook niet het budget om dure dingen te kopen. Maar ik ga toch bewust op zoek naar kwalitatieve truien voor een goede prijs.

Het bewustzijn bij de consument groeit dus. Merk je dat er een markt is voor jouw creaties?
Er is zeker een markt voor. Er is een markt voor breiwerk in het algemeen, maar ook voor duurzame mode, voor bewuster consumeren, voor het meer authentieke, het persoonlijke. Dat is ook meer wie ik ben. De deeleconomie blijft altijd maar groeien. Ik deel mijn werkplek, mijn machines en ik wil ook collaboraties opzetten met andere creatievelingen. Ik zou nooit een grote collectie maken en er de fashionweek in Parijs mee doen. Wie heeft daar het budget voor? Daar heb je echt veel geld voor nodig. Daar gaat het voor mij ook niet om. Ik wil één ding doen, en dat wil ik heel goed doen.

Om haar project te realiseren, heeft Maddalena nog tot 20 december een crowdfunding lopen. Die kan je steunen via ulule.com/cashmere-revolution.

Schrijf je reactie

Leonie is redacteur, copywriter en in feite één gigantische spons. De hele boekenkast uitlezen, het internet afspeuren naar (obscure) blogposts en podcasts, luisteren naar verhalen van haar omaatje. Zolang ze maar kennis kan opslorpen, is Leonie one happy camper. Haar hobby’s zijn dansen en proberen naar de yogales gaan.

Lees verder in Lijf

Colofon

Adres Redactie

Toko Space t.a.v. Charlie Magazine
Statiestraat 139
2600 Antwerpen