“Ik wil testen hoe leuk ik mezelf en mijn vrienden vind zonder alcohol”

“Ik wil testen hoe leuk ik mezelf en mijn vrienden vind zonder alcohol”

Onze redacteurs doen een maand zonder alcohol

Vandaag begint Tournée Minérale, de campagne van Stichting tegen kanker en de Druglijn, om zo veel mogelijk mensen te engageren om een maand zonder alcohol te leven. Al meer dan 100.000 mensen hebben zich ingeschreven. Ook onze redactie doet mee. Stijn, Selma en Jozefien hebben daarvoor alle drie hun eigen redenen.

Selma (29)

Ik had twee redenen bedacht om niet mee te doen aan de Tournée Minérale. Ten eerste vond ik het onnodig. Ik hoef niet mee te doen aan die maand zonder alcohol, want ik drink helemaal niet veel. Ik heb zelden een kater. En ik drink enkel als ik buiten de deur ben.

De tweede reden was dat het te veel gedoe was. Ik woon buiten het centrum van Brussel en dus ontmoet ik vrienden een paar keer per week op een centrale plek, meestal op café. Ik was een paar dagen geleden jarig en dat moet gevierd worden. Ik ga graag naar concerten. O ja, niet onbelangrijk: ik ben single en ga weleens op een date. Ik heb geen alcohol nodig om die dingen te doen, maar het hoort er ergens wel bij, en ik vind wijn en bier lekker. Wat moet ik dan op zulke avonden, thee drinken?

Ik ben benieuwd naar hoe mijn omgeving zal reageren.

Al snel realiseerde ik hoe absurd tegenstrijdig mijn twee redenen om niet mee te doen waren. En dus besloot ik om me toch in te schrijven. De momenten waarop ik het vervelend ga vinden om niet te drinken zie ik nu al aankomen. Als ik mijn verjaardag vier. Dat weekend met collega’s. De dagen dat ik naar Berlijn ga en ’s avonds een excuus nodig heb om in m’n eentje in cafés te kunnen zitten schrijven, of als ik daar met vrienden hele nachten ga doorhalen. Ik zie ook de voordelen: ik ga geld besparen en voor mijn gezondheid kan het alleen maar goed zijn. Waar ik het meest benieuwd naar ben: hoe gaat mijn omgeving reageren? Want ik ben verder niet van plan mijn levensstijl aan te passen. Ik ga gewoon op café, maar dan met een glas water.

 

Stijn (33)

Een maand zonder alcohol? Op het eerste zicht lijkt dat een makkie voor mij. Tot mijn 25e was ik zo goed als een geheelonthouder. Ik had wel eens genipt van een glas cava of wijn op kerstavond, maar de smaak kon me niet bekoren. Op mijn eerste fuiven gaf ik pintjes wel een kans, maar na een paar pogingen vond ik het nog steeds naar afwaswater smaken. Geef mij dan maar een cola, wat op zich even ongezond is natuurlijk. Een maand zonder geraffineerde suikers, dat zou voor mij een veel grotere uitdaging zijn.

De laatste jaren kan ik wel van een goed glas wijn tijdens het eten genieten, ik slurp al graag eens van een gin tonic (al van voor het een hype werd) en mijn huisgemaakte strawberry daiquiri is werkelijk om je vingers bij af te likken. Een veeldrinker ben ik evenwel nog steeds niet. Een week zonder alcohol, dat is geen uitzondering voor mij. Ik drink nooit als ik alleen thuis ben en ook met mijn partner kraken we thuis zelden een fles.

Ik ben vooral een gezelligheidsdrinker, op café of bij vrienden thuis durf ik wel eens een glas of twee te drinken maar daar stopt het ook meestal bij omdat mijn maag- en darmgestel niet zo’n goede vrienden zijn met alcohol. Zelfs van twee glazen kan ik me ’s anderendaags al een hele dag beroerd voelen en dat vermijd ik liever.

Als ik drink ben ik minder geremd en maak ik sneller praatjes met anderen.

Door mijn tengere lichaamsbouw ben ik ook zeer snel tipsy, soms al na een half glas. Ik vind het vreemd te ervaren hoe ik dan minder geremd ben: ik maak sneller praatjes met anderen en mijn dansmoves zijn veel minder houterig.

Ik vermoed dat ik de alcoholvrije maand zonder al te veel problemen zal doorstaan. De enige situatie waarin ik zou kunnen hunkeren naar wat promille in mijn bloed, is op de dansvloer wanneer ik omringd ben door een kronkelende menigte en mijn bewegingen niet verder komen dan een impressie van houten plank.

 

Jozefien (37)

De laatste keer dat ik 30 dagen zonder alcohol deed is meer dan acht jaar geleden, toen ik zwanger was van mijn jongste zoon. Ik weet nog goed hoe hard ik uitkeek naar een flink glas wijn (of twee, drie) of een zwaar biertje na de bevalling. En ook hoe saai ik het vond om op café te gaan tijdens mijn zwangerschap. Compleet nuchter tussen al mijn vrienden die ontzettend uitgelaten voor de derde keer op rij hetzelfde verhaal in mijn oren toeterden; not my idea of a party.

Ik sta dus niet te springen voor een maand zonder alcohol. Maar langs de andere kant wil ik mezelf ook testen. Kan ik een glas weigeren als ik hiervoor geen geldige medische reden heb? De grootste moeilijkheid lijkt me de sociale druk. Al mijn vrienden zijn gezellige drinkers. Als we op stap gaan, zijn de glazen nooit leeg. Dan sta je daar met je Spa’tje blauw, terwijl de rest een lekkere cocktail of een koude pint bestelt. Want kom nu, alcohol is ook gewoon lekkerder dan al die frisdrank of mineraalwater.

Een ander probleem lijkt me te kunnen ontspannen zonder een glaasje wijn ’s avonds. Er zijn dagen waarop alles zo hectisch verloopt, mijn hoofd doldraait en ik automatisch een wijntje inschenk als ik thuiskom. Als troost, om alles een beetje te verdoven of verzachten. Om een klein beetje van de wereld te zijn. Omdat ik tijdens de dag al zo ontzettend aanwezig moet zijn.

Ik drink ‘s avonds graag een glas wijn om een klein beetje van de wereld te zijn.

Sommige vrienden lachen met de campagne, dat begrijp ik best. Ik ben ook geen fan van massa happenings, ik haatte het toen iedereen als een kip zonder kop begon te Start-to-runnen. Toch vind ik het goed dat dergelijke campagnes bestaan. Onder andere dankzij Dagen Zonder Vlees ben ik uiteindelijk gaan nadenken over de vleesindustrie en doe ik het nu al bijna een jaar zonder vlees. Alcohol wil ik absoluut niet schrappen voor de rest van mijn leven, ben je gek! Ik wil enkel testen hoe afhankelijk ik ervan ben, en hoe leuk ik mezelf en mijn vrienden vind zonder. Lord, have mercy.

 

Selma, Stijn en Jozefien brengen in februari verslag uit van hun alcoholloze maand. Houden ze het vol of is het vlees toch te zwak? To be continued!

 

Lees ook: Mijn fluitje spuitwater
Onze redactie doet mee aan Tournée Minérale. Je kan je hier inschrijven in onze groep. Als je ‘Charlie Magazine’ begint in te typen, verschijnt de groep vanzelf.
Foto’s Selma en Stijn: Sarah Van Looy, foto Jozefien: Camille Rumping
Foto boven: Istock
1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Zonder jou, geen Charlie

We hebben jou nodig om ons magazine te blijven maken. Kom dus bij de club en krijg:

  • 2 bookzines ((nr. 6 najaar 2017 + nr. 7 voorjaar 2018)
  • Charlie goodies
  • toegang tot alle online artikels

Zonder jou, geen Charlie!

Er is meer dan ooit nood aan eerlijke verhalen en het geloof dat we dingen kunnen veranderen. Hell yeah. Word een Charlie en maak ons magazine mee mogelijk.

Ik word lid!