Lijstje

9 frustraties die elke student die in de bib studeert herkent

9 frustraties die elke student die in de bib studeert herkent

De blokperiode is voor veel studenten een ongezonde en bikkelharde periode. Overleven op fastfood eten, niet meer weten wanneer je hebt gedoucht en een acuut tekort aan vitamine D. Heel wat studenten vind je dezer dagen terug in de bib. In groep studeren blijkt bevorderlijk voor het blokken. Groepsdruk en zo, maar er komen toch ook wel wat frustraties bij kijken.

1. Vol goede moed ben je vroeg opgestaan om een hele dag te studeren in de bib. Bij aankomst krijgt je vastberadenheid een flinke slag: je favoriete plekje is al bezet. Helaas. Nu moet je aan een tafel zitten naast het toilet.

2. De student die iets minder zelfdiscipline heeft, komt eerder tegen de middag in de bib. Met een klein hartje zoek je een leeg plekje. Hoera, iets verderop is een lege stoel. Echter slaat het geluk snel om als je de boeken ziet liggen op de tafel. Na lang ronddwalen kom je voorbij diezelfde tafel, maar de eigenaar van de boeken is nog steeds van de aardbodem verdwenen…

“Als een oorwurm kruipt het in je oren: het overdonderende lawaai van het tokkelen op een toetsenbord.”

3. Met een beetje geluk heb je toch een plekje bemachtigd, maar je kon evengoed in een koffiebar zitten, want de dames naast je zijn de meest recente roddels aan het delen met elkaar. De kunst van het fluisteren hebben ze ook al niet begrepen. Ga weg!

4. Halleluja: stilte. Iedereen rondom je is volledig gefocust op zijn of haar leerstof. Maar als een oorwurm kruipt het in je oren: het overdonderende lawaai van het tokkelen op een toetsenbord. Je buurman heeft een hyper-type-aanval. Je begrijpt niet dat zijn toetsenbord het nog niet begeven heeft. I-rri-tant!

5. Wat nog erger is, is het systematische optrekken van die hardnekkige snottebel. Je vraagt je af of de snotneus in kwestie het gebruik van een zakdoek kent. Je bent bijna geneigd een zakdoek aan te bieden, maar dan begint je andere buur nog ergere oergeluiden te produceren. Het lijkt of er een walvis naast je zit. Helaas voor je hongerige buur, ben je niet bereid je eten te delen.

6. Volledige focus, de leerstof glijdt eindelijk je hersens in, gekleurde bladzijdes worden omgedraaid als een sneltrein, maar plots stopt je hart met slaan. Verkeerde kleur… verkeerde fluostift! Je hebt een titel in de foute kleur aangeduid en nu is je kleurencode naar de kl… kleurpotloden. Je probeert het nog te redden door er met de juiste kleur over te gaan, maar nu lijkt het meer een bruine smudge. Je kan er beter mee ophouden…

“De eerste traan rolt over je gezicht en je adem komt in hortende stoten naar buiten.”

7. Als een upgefuckte kleurencode al niet erg genoeg is, merk je dat je favoriete fluostift het aan het begeven is. Je ziet zijn dood op het papier gebeuren. Net gaf hij nog zijn volle, levendige kleur, maar nu is het een zwak aftreksel, vergane glorie, amen.

8. Je kan het niet meer inhouden. Je voelt het opborrelen. Je innerlijke dramaqueen doet haar handboeien af. Is het de stress, het slaaptekort, de faalangst, het verlies van je fluostift, je weet het niet, maar je kan het niet tegenhouden. De eerste traan rolt over je gezicht en je adem komt in hortende stoten naar buiten. Met je laatste greintje waardigheid, hol je naar de toilet.

9. Als je je opnieuw bijeengeraapt hebt, ga je verslagen voor je boeken zitten. Je enige hoop is nu dat de regel met de fluostift nog steeds van kracht is. Wie een fluostift onder zijn of haar stoel legt, maakt duidelijk dat ie wel zin heeft in een kortstondige, maar hete blokpauze, als je begrijpt wat ik bedoel. Je kijkt naar je gestorven fluostift en neemt op gepaste wijze afscheid door hem onder je stoel te leggen. Hopend op een sprankje verlichting wacht je geduldig op die andere struggelende student.

Foto: Jana De Ridder

Schrijf je reactie

2 reacties
  • Joke says:

    Tijdloos en zo herkenbaar artikel! Toch mooie tijden die bib en de “korte” koffiebreaks om te ventileren.

  • Els says:

    Ik heb altijd papieren zakdoekjes bij voor snotsnuivers. Meestal hebben ze er zelf en zullen ze hun neus snuiten zonder dat je moet zeuren. Soms hebben ze geen zakdoek en dan heb je net dat extra beetje karma om een 10 te halen op al je examens. 

Jana De Ridder is een student journalistiek die nog de hele wereld aan haar voeten heeft en ook vastberaden is om die wereld te ontdekken. Nieuwsgierig steekt ze haar neus in andermans zaken en met pen, potlood of verfborstel probeert ze haar omgeving vorm te geven.

Lees verder in Mensen

Zonder jou geen Charlie!

Kom bij de leukste club van het internet en krijg:

  • 2 bookzines per jaar, Charlie goodies en toegang tot alle online artikels.
  • En het allerbelangrijkste: de wetenschap dat je bijdraagt aan een stem die nodig is!

Ik word lid!

50
Vrienden van Charlie

Ook Charlie friend worden? Stuur een mail voor info naar sophie@charliemag.be

Colofon

  • Hoofdredactie Jozefien Daelemans
  • Chef redactie Selma Franssen
  • Marketing & partnerships Sophie Docx
  • Art Direction & fotografie Sarah van Looy Carmen de Vos Sandra Mermans
  • Design & code Birdseye design
Adres Redactie

Toko Space t.a.v. Charlie Magazine
Statiestraat 139
2600 Antwerpen