column

Boekomslagen

Boekomslagen

“Ik kan je niet lezen, Hayat. Ik kan echt geen hoogte krijgen van jou!” Ik zit nooit om wat ad-remheid verlegen, dus ik antwoord droogjes dat ik dan ook geen boek ben.

Dat is deels gelogen, want ik zie mijn leven als meerdere hoofdstukken. Sommige hoofdstukken vliegen veel te snel voorbij en andere hoofdstukken doen me echt ploeteren om er eindelijk uit te geraken. Helaas kan je die grutten niet ostentatief dichtgooien om er vervolgens nooit meer naar om te kijken.

Er zijn weinig mensen waarbij ik me meteen op mijn gemak voel en waarmee ik een inhoudstabel deel over mijn persoon. Er zijn vooral veel mensen die het met de omslag en een korte samenvatting op de achterzijde moeten doen. Het is dan aan hen om te kiezen of ze het de moeite waard vinden om het verhaal uit te lezen.

“Er zijn weinig mensen waarbij ik me meteen op mijn gemak voel en waarmee ik een inhoudstabel deel.”

Veel te vaak deelde ik in het verleden spoilers en trailers met mensen uit die tweede categorie. Als ik er maar voldoende marketingbudget tegenaan gooide, zou iédereen mij fantastisch vinden. Tot ik mezelf tot de orde riep. Genoeg, dacht ik.

Enkele dagen later zit ik tijdens mijn lunchtijd in de bedrijfskeuken. De collega voor me grinnikte door mijn verbaasde blik en bloosde omdat ze de bewondering van mijn gezicht af kon lezen. We werken nu al geruime tijd samen en onbewust schetste ik een beeld van haar persoon.

Ze was een vrij gesloten iemand en bezat, in mijn ogen, geen greintje uitbundigheid. Ze ging ook niet gemakkelijk een gesprek aan waardoor we niet vaak met elkaar spraken. Tot ze plots over haar hobby sprak en de passie van haar gezicht spatte.

Het enthousiasme sijpelde door in haar stemgeluid en ze transformeerde in een spraakwaterval. Al die tijd dacht ik dat er geen klik was tussen ons. Onterecht, bleek nu. Ik vond haar verhalen boeiend en stelde honderden vragen. Gesterkt door mijn interesse, kroop ze uit haar schulp en overviel me met een nieuw weetje. Opnieuw gniffelde ze verlegen door mijn bewonderende blik.

“Heerlijk vind ik dat, me op een positieve manier vergissen in iemand.”

Heerlijk vind ik dat, me op een positieve manier vergissen in iemand. Ineens leer je iets over iemand en lijkt het alsof al die kenmerken waar je naar zoekt in een persoon de hele tijd aanwezig waren. Je keek gewoon niet verder dan de cover of omslag. Alsof persoonlijkheden ook een eigen puberteit hebben en zich verstoppen in poriën tot ze klaar zijn voor een uitbraak. Waren pukkels maar zo mooi als dat moment.

Hoewel ik er altijd op probeer te letten, komt het nog te vaak voor dat ik een mening vorm over iemand die ik helemaal niet ken. Ik neem me dan altijd voor er de volgende keer zéker op te letten, maar ik besef dan te laat dat ik me opnieuw liet vangen.

Niets dat vroeger voor grotere teleurstellingen zorgde dan boeken of films die mijn verwachtingen niet inlosten. Vaak boeken of films met een prachtige omslag of een groot marketingbudget. Je voelt je zo bedot en wil onmiddellijk je geld terug. Helaas.

Dat gevoel ervaar ik ook in het dagdagelijks leven. Vroeger trapte ik altijd in de val van praatjesmakers. Mensen die zichzelf heel goed verkopen, maar eens ze verkocht werden door de mand vallen.

“Het zijn net die mensen die niet meteen uitnodigen tot lezen die onverwachts uit de hoek komen.”

Hoe ouder ik word, hoe leuker ik het vind om mensen te leren kennen op het tempo van het karakter dat bij die persoon hoort. Het zijn net die mensen met de kaft waar scheurtjes in zitten of niet meteen uitnodigen tot lezen die onverwachts uit de hoek komen. Met verhalen waar ik vol interesse naar kan luisteren. Met verborgen kantjes waar je pas recht op hebt als je het vertrouwen won.

We staan er veel te weinig bij stil dat mensen ook maar zijn wie ze zijn door wat ze in het verleden meemaakten. Net daarom blijf ik het een uitdaging vinden om met mensen te blijven praten die op het eerste zicht niet onmiddellijk uitnodigen tot een conversatie. Die zijn vaak het boeiendst. Net als dat eenzame boek waar niemand naar omkijkt.

Ik blijf dus vooral meer op zoek gaan naar boeken met een saaie omslag of mensen die ik anders onmiddellijk afschrijf door die eerste ontmoeting.

Wie weet welke hoofdstukken ze helpen afsluiten. Wie weet zorgen ze voor de start van een nieuw hoofdstuk. Wie weet zorgen ze er wel voor dat mijn personage nog meer gevormd wordt, en vice versa.

Illustratie: Istock

Schrijf je reactie

Een gezellige portie tajine in het land der frieten. Heeft, voor iemand die niet graag in de spotlight staat, de grootste zelfspot op zichzelf gericht. Bestaat uit meerdere porties zelfrelativering waarvan ze de calorieën verbrandt door met woorden te jongleren tot ze enigszins steek houden op papier.

Lees verder in Mensen
Vrienden van Charlie

Ook Charlie friend worden? Stuur een mail voor info naar sophie@charliemag.be

Colofon

  • Hoofdredactie Jozefien Daelemans
  • Chef redactie Selma Franssen
  • Marketing & partnerships Sophie Docx
  • Art Direction & fotografie Sarah van Looy Carmen de Vos Sandra Mermans
  • Design & code Birdseye design
Adres Redactie

Toko Space t.a.v. Charlie Magazine
Statiestraat 139
2600 Antwerpen