Het zesde chakra van het ouderschap

“Ik weet niet waar het zesde chakra voor dient, maar reken er voorlopig maar niet meer op,” zegt echtgenoot M wanneer hij langzaam overeind komt nadat Nummer 1 spelenderwijs een boek naar hem slingerde waarvan de punt zijn derde oog raakte. Het zesde chakra staat onder andere voor helderheid en inzicht. Twee dingen die in het ouderschap nogal centraal staan. Helderheid in het inschatten van situaties, stemmingen en manieren om ze aan te pakken; inzicht in waar die vandaan komen.

Even concreet: laat ons de situatie nemen van een gezin met twee jonge kinderen aan het avondeten, de stemming is gespannen (vrouw – moi – probeert peuter te laten eten, baby borst te geven, zelf te eten en naar man te luisteren die het nieuws analyseert). Gebrek aan helderheid brengt me ertoe om de situatie aan te pakken via de weg van de te luide toon én overslaande stem. “Of iedereen heel even stil kan zijn!!!”.

“Het ouderschap is, of je het nu wilt of niet, een extreme en vaak onprettige confrontatie met jezelf, je eigen jeugd en tekortkomingen.”

Ik loop van tafel om op een rustige plek borstvoeding te geven. Enige helderheid had me kunnen weerhouden van deze inschattingsfout. Want het effect van mijn uitbarsting is dat peuter begint te roepen en met eten te smijten, man geïrriteerd is omdat het avondeten maar weer eens op chaos uitdraait en ik me schuldig voel omdat ik niet met vijf dingen tegelijk bezig kan zijn. Eindresultaat: niemand heeft goed gegeten.

Later volgt het inzicht. De meest eenvoudige analyse is dat de spanning voortkomt uit het compleet overvraagd-zijn en de doodleuke verwachting van alle gezinsleden dat moeder er nog wel wat bij kan hebben, ook al slaapt ze amper. Maar graaf eens dieper: het ouderschap is, of je het nu wilt of niet, een extreme en vaak onprettige confrontatie met jezelf, je eigen jeugd, je onhebbelijkheden en tekortkomingen.

Er is werkelijk nog nooit zoveel ellendigs bij me naar boven gekomen als de afgelopen drie jaar als moeder. Ik heb me toch al een partij kapot geschaamd voor mijn tekortkomingen! Ik dacht dat ik wel ongeveer wist hoe mijn klok tikte, maar nee hoor… Drie jaar structureel slaapgebrek en permanent ter beschikking staan heeft me tot nieuwe inzichten gebracht over hoe ik werk, of eigenlijk vooral over hoe ik niet werk (ook mooie dingen komen er naar boven natuurlijk en ik doe ook echt wel eens iets goed, maar daar schrijf ik geen column voor).

“Iemand anders zou zijn oren uitzetten en rustig verder eten, die borst komt later wel en de peuter eet wel als hij honger heeft.”

Als jongste van vier kinderen, met scheidende ouders, had ik als kind het gevoel dat ik niet vaak genoeg gezien en gehoord werd. Dus ik kan niet anders dan alles horen, zien en voelen wat mijn kinderen tegen me zeggen, van me vragen, doen of vertellen. Ik sta nooit uit, ik kan het niet. Iemand anders zou zijn oren uitzetten en rustig verder eten, die borst komt later wel, wat man zegt geloven we wel, de peuter eet wel als hij honger heeft. Alas, alas, mij is die zen-benadering van het ouderschap niet gegund. En ik ga altijd net dat ene beetje te ver zodat ik compleet implodeer van opgebouwde spanning en dan bovenop alles ook nog eens blijf zitten met het gevoel dat een heel bord spaghetti ergens boven mijn adamsappel is blijven steken.

Nou, dat zesde chakra dus. Helderheid en inzicht. Bij M tijdelijk even effectief uitgeschakeld met behulp van een door de kamer geslingerd boek. Bij mij sinds het moederschap danig uit het lood geslagen. Alhoewel, na de feiten, zoals nu, wanneer ik in een column reflecteer op wat er misging bij dat bord spaghetti, lijkt het er dan toch te zijn. En vraag ik me af: (hoe) houden andere ouders op zulke jongleermomenten het hoofd koel en alle chakra’s in balans?

1 reactie
  • ruth says:

    Dag Momster, totaal herkenbaar. Ik kom ook uit een gebroken gezin. Ik ontplof ook als de emmer ineens out of the blue (???) vol is. Zelfs nog na 20 jaar moederschap. Vertel je huisgenoten wel waarvan je woede vandaan komt. De mijne hebben er alleszins begrip voor. Leuk vinden ze het niet als het gebeurt, maar het is minder erg voor hen dan voor jou (schuldgevoel, weet je wel). Succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Zonder jou, geen Charlie

We hebben jou nodig om ons magazine te blijven maken. Kom dus bij de club en krijg:

  • 2 bookzines ((nr. 6 najaar 2017 + nr. 7 voorjaar 2018)
  • Charlie goodies
  • toegang tot alle online artikels

Zonder jou, geen Charlie!

Er is meer dan ooit nood aan eerlijke verhalen en het geloof dat we dingen kunnen veranderen. Hell yeah. Word een Charlie en maak ons magazine mee mogelijk.

Ik word lid!