Column

De comeback van het gezinshoofd

De comeback van het gezinshoofd

Ik had mezelf een heerlijk filmavondje beloofd, met Blue Jasmine op het menu. Woody Allen op woensdag, het leek me wel wat. Zeker nu de man des huizes naar zijn spelletjesvrienden was. Ik drukte op ‘Film à la carte’ en vond de film. Nu alleen nog de code indrukken. Net nadat ik ‘Bestellen’ had ingetoetst, flashte er een ontstellend bericht de woonkamer in. ‘Kredietlimiet overschreden. Het gezinshoofd kan dit aanpassen’. Hm. Het gezinshoofd. Wie Was Dat?

Ik brak mijn hoofd en vermoedde dat ik misschien zélf weleens het gezinshoofd zou kunnen zijn. Niet dat ik diegene ben die het meeste geld in het laatje brengt, maar dat leek me een detail. Want wie heeft beslist om kinderen op de wereld te zetten? Wie heeft bepaald of ons gezin vegetarisch eet, flexitarisch, macriobiotisch of gewoon ‘gooi wat lekkers op je bord’? En wie heeft beslist dat wij een abonnement namen op Spotify? Drie keer: ik. Dan moest ik het gezinshoofd wel zijn, want dat waren toch de hot topics uit 20 jaar samenleven. Ja, ik wist het wel zeker: ik was het gezinshoofd.

Los van politieke standpunten, zouden wij ergens in een gewelfde kelder van gedachten wisselen over onze zaak. Eventueel in het gezelschap van een sigaar of een cognac.

De titel beviel me, ik ging er meteen wat rechter van zitten in mijn zetel. En ik kreeg beelden binnen. Van méér vrouwen die vast en zeker, net als ik, gezinshoofd zijn. Hoe we samen vergaderingen zouden kunnen houden, of beter ‘de gezinshoofden bij elkaar steken’. Daarbij een houding aannemen die je bij vrijmetselaars ook ziet, die van ‘laat ons samen streven naar geestelijke verheffing, onderlinge waardering en wederzijdse hulp’. Los van politieke standpunten, zouden wij ergens in een gewelfde kelder van gedachten wisselen over onze zaak. Als CEO’s van onze gezinnen zouden we nagaan hoe future proof ons gezin was. Of niet was. Over targets die nog konden gehaald worden. Of niet. Over bonussen die we konden uitdelen aan onze gezinsleden. Of over de verlaging van de lasten voor onszelf, gezinshoofden. Eventueel in het gezelschap van een sigaar of een cognac.

Ja, daar, in mijn zetel, met de afstandsbediening in de hand, voelde ik een nieuwe missie in mij opkomen: de heropstanding van de gezinshoofden! Het waardige woord, dat tot vóór de komst van Telenet met uitsterven bedreigd was, bracht iets teweeg. In één klap zouden er veel problemen van de baan zijn. Futloos haar en overtollige kilo’s zouden totaal onbelangrijk worden, want je bent het gezinshoofd, en daar wordt niet mee gelachen. Het mooiste moment voor zo’n gezinshoofd zou misschien wel het begin van de menopauze zijn. Want samen met het aandienen van de eerste opvlieger, zou het gezinshoofd een puur adviserende rol krijgen: haar takenpakket is dan zodanig verfijnd, dat ze haar huisgenoten met een minieme hoofdknik de weg wijst naar hun job list.
Ja. Hoe meer ik erover nadacht, hoe meer ik besefte dat Gezinshoofd een mooie titel is. Ik zag mogelijkheden.
Bedankt, Telenet.

Futloos haar en overtollige kilo’s zouden totaal onbelangrijk worden, want je bent het gezinshoofd, en daar wordt niet mee gelachen.

Helaas is Blue Jasmine die avond niet meer langsgekomen. Als budgetbewust gezinshoofd besloot ik om gratis naar een documentaire te kijken over een Frans koppel dat met hun kinderen ergens tegen Alaska woont, op een piepkleine boot. Toch werd ik onverhoopt nog op mijn portie subtiele relatiecommentaar à la Woody Allen getrakteerd, want op een bepaald moment zei de vrouw: ‘Af en toe voel ik me weleens wat beknot hier, met mijn man en de kinderen op zo’n kleine oppervlakte. Daarom ben ik laatst nog vijf dagen een tochtje gaan doen met de tent, in mijn eentje.’ Nu vroor het daar overdag tot min dertig, en’ s nachts werd het nog kouder. Er liepen ook vraatzuchtige ijsberen rond. Eéntje had laatst nog een van de honden van die vrouw opgegeten. Dus ik bedoel maar, die vrouw had véél over voor een beetje rust in de kop. Blauw van de kou die dip overwinnen, dat is mooi. Respect, you Blue French woman!
Van mij mocht ze zich zeker ook gezinshoofd noemen.

Schrijf je reactie

12 reacties
  • Marc Schoeters says:

    Sprakeloos, Charlotte E? Een beetje verdoofd door de babyroze bubbel van het Facebook-internet en de dictatuur van het gezellige “I Like”? Inmiddels is het 2016. We hebben Parijs en Keulen gehad. The party is over, girls. De tijd van de gezelligheid is voorbij. Links is het nieuwe rechts. En het feminisme een slimme reclametruc om via scheidingen het aantal wasmachines en keukenrobots te verdubbelen. Dus in antwoord op uw ???? : !!!!

  • Marc Schoeters says:

    Beste Ilse. Uw ventje naar een “spelletjesavond”. Tja – je zou het voor minder. Als ik jouw zelfingenomen, pseudohumoristische en vooral BAZIGE tekst lees dan denk ik – dit is femAnisme ten top. Een pijnlijk bewijs hoe absoluut fout het in het Westen tussen mannen en vrouwen is gelopen. U verdient uw hoofd. Als ik uw ventje was (help!) dan was de procedure tot scheiding een feit. Denk aan deze woorden als het bij u zover is. En nu ga ik als niet-gezinshoofd naar mijn twintig jaar jongere Colombiaanse vriendin. Blue for you!

  • Angelina Deville says:

    Ah, een ware feministe! Fijn te horen dat ik niet alleen ben.

  • Eddy Strauven says:

    Waarde Ilse Ceulemans
    Wie zo gevat, komisch en ook filosofisch kan schrijven, moet dringend hoofd worden van iets. Desnoods van een gezin. Graag nog meer van dergelijke hartelijke ‘specials’!

  • Ik ben alleen thuis nu, krijg bijna stress dat ik dan gezinshoofd moet zijn, maar toen mijn vrouw vertrok zei ze gelukkig dat ik de terrasvloer moest schuren. Mijn gezinshoofd heeft alles onder controle.

  • ilse Ceulemans says:

    Geweldig, Jo! Join the club! Iemand met kennis van sigaren, is uiteraard zeer interessant voor onze bijeenkomsten. En die ervaring als gezinshoofd is zeer voelbaar in uw mail 😉

  • Jo Meijer says:

    Ik voel me aangesproken hoor! Die sigaar( smaakt mij al een hele tijd! ): check!
    die menopauze: check!
    het besef dat ik al sinds dag 1 van mijn huwelijk gezinshoofd was: driedubbele check!!!

  • ilse Ceulemans says:

    Hoi Nadine,

    Natuurlijk! En vertel ons dan eens allemaal of Blue Jasmine een gezinshoofd is of niet.

  • Nadine Duterne says:

    Ik heb die woensdagavond wél naar Blue Jasmine op Telenet gekeken. Mag ik nu ook nog mee sigaren roken en cognac drinken?

  • Nathalie Cardon says:

    I’m in! Wie brengt de sigaren mee? Ik stel voor: het hoofd van de gezinshoofden.

    • Ilse Ceulemans says:

      Geweldig, Nathalie. Ik zorg voor de cognac. Of de Spritz, dat kan ook. En ik ben vanaf nu extra alert voor kelders met mogelijkheden.

Ilse Ceulemans is auteur van het boek ‘Het Ministerie van Werkplezier’. Daarnaast is ze freelance journaliste en eindredacteur voor Charlie en Weekend Knack. Ze probeert ver weg te blijven van managers en spinnen. Daar heeft ze het zo druk mee dat ze verder niet echt veel uitvoert.

Lees verder in Mensen

Zonder jou geen Charlie!

Kom bij de leukste club van het internet en krijg:

  • 2 bookzines per jaar, Charlie goodies en toegang tot alle online artikels.
  • En het allerbelangrijkste: de wetenschap dat je bijdraagt aan een stem die nodig is!

Ik word lid!

50
Vrienden van Charlie

Ook Charlie friend worden? Stuur een mail voor info naar sophie@charliemag.be

Colofon

  • Hoofdredactie Jozefien Daelemans
  • Chef redactie Selma Franssen
  • Marketing & partnerships Sophie Docx
  • Art Direction & fotografie Sarah van Looy Carmen de Vos Sandra Mermans
  • Design & code Birdseye design
Adres Redactie

Toko Space t.a.v. Charlie Magazine
Statiestraat 139
2600 Antwerpen