Interview

Plantrekkers: Ellen van Het Huis Happaert

Plantrekkers: Ellen van Het Huis Happaert

Er zijn zo van die mensen die resoluut hun eigen weg kiezen en altijd op hun pootjes terecht komen. Die met 101 projecten tegelijk bezig zijn en minstens evenveel interessante mensen kennen. Ellen Wezenbeek is zo iemand. Ik ontmoette haar bij een bezoek aan het Huis Happaert, een verborgen parel in het hartje van Antwerpen, waar ze werkt als locatiemanager. Van skateboardmagazine tot een pop-up containerhotel, Ellen heeft het allemaal al geprobeerd. Aan Charlie vertelt ze haar apart verhaal. Foto’s: Katleen Gils

Je bent eigenlijk een grafisch ontwerpster. Welke weg heb je afgelegd?

“Toen ik afgestudeerd was, zat ik in de snowboardscene. Via snowboardmerken kreeg ik een aantal leuke opdrachten als freelance grafisch ontwerper. Een tijdje later zijn we met een paar vrienden PRIME begonnen, het eerste snowboardmagazine in België, een gek en gedurfd idee toen. Door het magazine konden we veel reizen en snowboarden, een heerlijke combinatie.

Tegelijkertijd was ik aan het groeien als ontwerper en kreeg ik wat meer naamsbekendheid. Dat was het moment om met een tiental jonge honden uit de creatieve sector, onze krachten te bundelen. We huurden een groot pand, waar we onze kantoren opzetten. Architectuur, copywriting, fotografie, mode… Een soort designcenter avant la lettre. Zo bouwden we samen een groot klantenbestand op uit verschillende sectoren.

Maar aan alle leuke dingen komt een einde… dus breide ik zelf lekker verder (lacht). Ik bouwde samen met mijn beste vriendin Ingrid Deuss een klein ontwerpbureau uit in hartje Borgerhout. Zij deed de fotografie, ik het grafisch werk. Een hele leuke, wilde tijd.

Tot het moment dat ik gevraagd werd om voor Duval Guillaume te komen werken. Zoiets laat je niet zomaar links liggen, natuurlijk! Toch voelde het voor mij na een tijdje fijner om in een kleiner team te werken en koos ik voor een ander bureau, Amphion. Ze fuseerden later met een ander bedrijf en voor hen deed ik productieopdrachten, vooral in de reclamewereld. Het was een zware job in een harde sector. Alles moest, zeker in crisistijd, zo snel en zo goedkoop mogelijk gebeuren. Ik was gewoon om creatieve ontwerpen te maken met een speciaal lettertype, op een voor de klant uitgekozen papier… Tijd om iets anders met mijn leven doen!”

Wat heb je dan beslist?

“Ik ben gaan reizen. Alleen. Dat was ongeveer drie jaar geleden. Oorspronkelijk wilde ik een hele lange reis maken, maar ik werd verliefd op een man hier in België die me liever niet zag vertrekken. Dus maakte ik veel korte reisjes van telkens een aantal weken of maanden met tussenstops in België. Jammer, die relatie is natuurlijk niet blijven duren. Ik had reishonger, hij had nesthonger. Een moeilijke combinatie en een verkeerde keuze zo blijkt.” (lacht)

Hoe kwam je bij het Huis Happaert terecht?

Ik was verliefd op dit huis vanaf het eerste moment. Op de schoonheid ervan maar ook op het verhaal erachter.

“De eigenaar van het huis zocht een gastvrouw. Iemand die voor het huis en zijn gasten kon zorgen, promotie maken, events organiseren, en dergelijke meer… Ik heb er niet lang over moeten nadenken. Ik was verliefd op dit huis vanaf het eerste moment. Op de schoonheid ervan maar ook op de historiek erachter. Het huis is een burgemeesterswoning, gebouwd voor de zoon van Happaert, burgemeester van Antwerpen in de 16e eeuw. Het werd steeds doorgegeven van generatie op generatie. Je zou een roman kunnen schrijven over wat dit huis allemaal heeft meegemaakt, maar ook over de laatste inwonende eigenaar Walter Couvreur, auteur van Het Groene Boekje. Hij woonde hier bijna zijn hele leven met zijn huishoudster Mimi. Ik weet niet echt hoe oud Mimi is, maar ze verzorgde de professor en het huis al van jongs af aan. Ze woont nog steeds in een appartement in een aanpalend gebouw. Ze kan de prachtigste verhalen vertellen over ‘haar professor’. Op het einde van zijn leven is hij onverwachts getrouwd met een piepjonge vriendin, die een deel van zijn bezittingen heeft geërfd. Het huis kwam in handen van de huidige eigenaar via zijn zakenrelaties. Gelukkig had hij dezelfde liefde voor het huis als ik.”

Beschrijf je job eens.

“Manager, promotor, organisator, curator… Eigenlijk is het een fantastische job, want ik kan hem zelf invullen en ik ontmoet ontzettend veel mensen. De eigenaar heeft me gevraagd om het huis te promoten, het huis bekender te maken om zo klanten naar hier te brengen die het huren voor hun evenement. Dat gaat van recepties tot seminaries, van diners tot trouwfeesten en zelf georganiseerde evenementen. Ik wil zoveel mogelijk mensen mee laten genieten van de historiek en de grandeur van het huis via rondleidingen, tentoonstellingen, concerten, lezingen enzovoort. Een dagjob is dit niet. Soms zit ik hier bijna 24 uur op 24 uur. Er is namelijk ook de mogelijkheid om te blijven overnachten. Al de bibliotheken die professor Couvreur rijk was, zijn nu verbouwd tot slaapkamers. We krijgen regelmatig groepen mensen over de vloer die het huis voor een weekend boeken, en hun verblijf zelf invullen.”

Naast deze job doe je nog drie andere projecten: Sleeping Around, Ukkelberrifun en TEDx. Vertel.

“Sleeping Around is een uit de hand gelopen hobby. Een paar vrienden die samen tussen pot en pint beslist hebben om containers te kopen en die om te bouwen tot pop-up hotel. Het idee erachter was: zet een container op een vrachtwagen en je kan er de hele wereld mee afreizen. Met je eigen huis, zoals een slak, voor iedereen neergepoot op eender welke unieke locatie.

We hebben nu vier containers die we hebben ingericht als slaapkamer voor twee personen met badkamer, één loungecontainer die gebruikt wordt voor ontbijt en één saunacontainer. Het heeft al ongelooflijk veel succes gehad. We waren het eerste pop-up hotel in heel de wereld.

Ukkelberrifun is ontstaan uit liefde voor kunst en cultuur. Als grafisch ontwerper moet je je daarmee omringen om op de hoogte te blijven. Toen er nog geen internet was, kocht ik veel magazines om bij te blijven. Nu zoek ik online dingen die me inspireren en intrigeren. Ik verzamelde eerst gewoon afbeeldingen in een mapje op Facebook en later Pinterest. Ik wilde dat ik dat had uitgevonden! (lacht) Na verloop van tijd ontstond er een samenwerking met Eddy Blondé. Eddy heeft een brillenwinkel en maakt altijd de mooiste etalages. Alle spullen uit die etalages houdt hij bij in een magazijn, en stelt hij af en toe tentoon. Daar ontstond het idee om samen expo’s te organiseren. De kunstenaars stellen hun werk drie dagen tentoon, wij nodigen mensen uit, zorgen voor drankjes en proberen zoveel mogelijk te verkopen. In ruil daarvoor krijgen wij zelf een werkje. We werken dus niet met percentages of gekke galerijprijzen en dat maakt het juist zo leuk voor onze ‘klanten’. Maar ook voor de kunstenaars en niet op zijn minst voor onszelf, want ondertussen zijn we na iedere expo een kunstwerk rijker!”

Wat is de rode draad in alles wat je al hebt gedaan?

Mensen met elkaar in verbinding stellen geeft mij enorm veel plezier. Nieuwe mensen leren kennen en samenbrengen, kennis delen, daar haal ik voldoening uit.

“Ik denk dat het voor mij gaat over mensen verbinden en connecties maken. Vroeger via de communicatie als grafisch ontwerper, nu door het Huis Happaert maar ook via Sleeping Around, Ukkelberrifun en TEDx. Mensen zeggen vaak tegen mij: ‘Ellen, is het niet wat teveel voor jou?’ Het is inderdaad allemaal erg veel organisatie, maar ik heb een ongelooflijk groot netwerk opgebouwd en dat vind ik fantastisch. Via mijn contacten mensen in verbinding te stellen, geeft mij enorm veel plezier. Verkennen, nieuwe mensen leren kennen, samenbrengen, kennis delen. Dat zijn de dingen waar ik heel veel voldoening uit haal.”

Je lijkt me heel blij met de keuzes die je hebt gemaakt. Heb je advies voor onze lezers hoe je op dat punt komt ?

“Dat is erg moeilijk, want wat bereik je precies door welke keuzes? (denkt na). Soms komt er iets onverwacht op je pad. En iedereen wordt blij van andere dingen… Veel mensen vinden dat ik een te druk leven leid en zouden niet willen ruilen, maar ik hou ervan. Wat ik wel kan meegeven is dat je je buikgevoel moet volgen met een streepje nuchtere redelijkheid en een vleugje beredeneerdheid. En vooral niet vergeten om terug te kijken op alle leuke dingen die je al gedaan hebt. Hopelijk komen er dan nog veel meer!”

Meer info:
www.huishappaert.com
Ukkelberrifun
www.sleepingaround.eu

Schrijf je reactie

Lees verder in Mensen

Zonder jou geen Charlie!

Kom bij de leukste club van het internet en krijg:

  • 2 bookzines per jaar, Charlie goodies en toegang tot alle online artikels.
  • En het allerbelangrijkste: de wetenschap dat je bijdraagt aan een stem die nodig is!

Ik word lid!

50
Vrienden van Charlie

Ook Charlie friend worden? Stuur een mail voor info naar sophie@charliemag.be

Colofon

  • Hoofdredactie Jozefien Daelemans
  • Chef redactie Selma Franssen
  • Marketing & partnerships Sophie Docx
  • Art Direction & fotografie Sarah van Looy Carmen de Vos Sandra Mermans
  • Design & code Birdseye design
Adres Redactie

Toko Space t.a.v. Charlie Magazine
Statiestraat 139
2600 Antwerpen