“Verhalen opschrijven van mensen is waarom ik opsta ’s morgens”

Lieke maakte de switch van de politiek naar huwelijksceremonies

Lieke Biesemans werkte jarenlang als rechterhand van machtige mannen in Europa. Twee jaar geleden besloot ze haar haar leven als kabinetsmedewerker en mensenrechtenexperte vaarwel te zeggen. Na een paar moeilijke maanden richtte ze Stories by Mabel op. Met haar nieuwe zaak wil ze ervoor zorgen dat de verhalen van mensen bewaard blijven. Haar voornaamste bezigheid is het voordragen van persoonlijke trouwceremonies waar – zoals ze het zelf verwoordt – een hoekske af is. Interview: Sive Cauwenberghs

Je werkte tien jaar als politiek adviseur en experte in de mensenrechten. Hoe zag een werkdag er voor jou uit?

Lieke: “Een normale werkdag had ik niet (lacht). Ik studeerde als 23-jarige af in de communicatiewetenschappen. Daarna studeerde ik nog internationale betrekkingen bij. Na mijn studies mocht ik meteen stage lopen bij het kabinet van Karel De Gucht, de toenmalige minister van buitenlandse zaken. Als stagiaire mocht ik de taakjes doen die niemand anders wou doen. Jaren later ben ik in het Europees Parlement terechtgekomen en was ik het verlengde van één van de vice-voorzitters van het Europees Parlement. Tegelijk was ik ook zijn extra paar handen: ik beheerde zijn agenda, bereidde zijn speeches voor, onderhandelde mee over resoluties, volgde het werk van de mensenrechtencommissie op en ga zo maar door. Ik moest er ook voor zorgen dat hij op een zo goed mogelijke manier geprofileerd werd. ‘Krijg ik hem daarmee in de krant?’ was een vraag die ik mezelf moest stellen, want je zet tenslotte een merk in de markt. Mensen horen dat niet graag, maar het is wel zo (lacht).”

Waarom ben je geswitcht?

“Ik had het gevoel dat ik via de politiek niet genoeg kon veranderen in de wereld. Je kunt wel een verschil maken met individuele cases – bijvoorbeeld door te strijden voor die ene mensenrechtenverdediger die gevangen genomen werd –, maar maak je een verschil door voor een resolutie te stemmen waarin ze oproepen om vrouwenrechten wereldwijd te eerbiedigen? Ik geloof het niet. Toch was ik blij dat zulke dingen op papier stonden, want je kon zien dat het bepaalde ambassades, zoals die van de Saoedi’s, op zijn minst enerveerde.”

“Ik deed mijn job erg graag, maar het feit dat je wordt ingeschoven in een groter geheel is mij parten beginnen spelen. Het is een job waar je 24 op 7 mee bezig bent. Ik was ook minstens een week per maand in het buitenland. Van hard werken ben ik zeker niet vies – ik werk nu zeker even hard – maar het maakte constant een inbreuk op mijn leven.

Als ik in de spiegel keek, vond ik mezelf een lelijk iemand geworden.

In de politiek, of toch in mijn functie, leef je intensief met iemand samen. Van een goed huwelijk krijg je energie, zelfs als je compromissen moet maken. In mijn laatste politieke huwelijk was het evenwicht helaas ver zoek en de inbreuk op wie ik was en waar ik voor stond, was te groot. Als ik in de spiegel keek, vond ik mezelf een lelijk iemand geworden. Toch ben ik nog steeds een grote fan van de politiek. Ik bewonder de manier waarop politici ergens voor gaan en hun leven wijden aan het veranderen van de wereld. Ik wil de wereld nu veranderen op een andere manier.”

sofiepieter-huwelijk-178

Wanneer ben je op het idee gekomen om Stories by Mabel op te richten?

“In september 2013 ben ik gecrasht. Ik noem het mijn mentaal en fysiek faillissement. Na een zoveelste compleet onterechte vorm van razernij ten aanzien van wie ik was en wat ik deed, ben ik in duizend stukjes uiteen gevallen.”

“Mijn zus was op dat moment vier maanden verloofd. Na mijn crash liep ik thuis vaker huilend rond dan wat anders. Ik was intrinsiek verloren. Maar er was gelukkig toch nog iets dat ik plezant vond. Met het huwelijk bezig zijn van mijn zus en haar lief Jan, was het enige waar ik terug van wat ging ‘bruisen’. Die dag uitbouwen als het verhaal van hen twee, deed me opstaan ‘s ochtends. Toen kreeg ik het idee om een korte cursus wedding planner te volgen in Nederland. Daar kwam ik te weten dat je als buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand mensen kan trouwen voor de wet op een locatie naar keuze. In België kan dat spijtig genoeg nog niet. Toen ik weer thuiskwam wist ik het: ik wou ceremoniespreker worden. Ik zou die verhalen propvol liefde gaan neerschrijven én gaan vertellen. Ik besloot enkele ceremoniesprekers in Nederland te volgen vanop de achterste rij. Daar heb ik zeer veel uit geleerd. Bij mijn eerste ceremonies was ik erg nerveus, maar de reacties waren altijd hartverwarmend. Vorige zomer heb ik dan mijn zus en schoonbroer, waarmee het allemaal begon, mogen trouwen. Dat was een prachtig moment dat ik nooit zal vergeten.”

Hoe kwam je op de naam Stories by Mabel?

Mabel Powers heeft ervoor gezorgd dat waardevolle verhalen die enkel mondeling werden overgeleverd, bleven voortbestaan. Ik realiseerde me dat ik wilde worden zoals zij, een Mabel in de 21ste eeuw.

Veel mensen kennen haar niet, maar Mabel was een van de invloedrijkste Amerikaanse vrouwen uit de geschiedenis. Ze was een mensenrechtenactiviste die streed voor land- en vrouwenrechten, maar uiteindelijk verhalen is beginnen neerschrijven. Zij heeft ervoor gezorgd dat extreem waardevolle verhalen die enkel mondeling werden overgeleverd, zoals die van de Indianen, bleven voortbestaan. Ze werd aan het begin van de 20ste eeuw opgenomen in de stam van de Iroquois indianen. Ze werd geroemd om haar levendige vertelkunst en bezat de gave om haar publiek te betoveren. Mabel kreeg een bijzondere Indianennaam: “Yeh Sen Now Wehs”. Vrij vertaald: “She who carries and tells the stories”. Mabel Powers streed ook haar hele leven lang voor democratie, vrede en vrouwenrechten. Haar geschriften overleefden de tand des tijds – en daarmee bleven ook de verhalen van een volk bestaan. Ik realiseerde me dat ik wilde worden zoals zij, een Mabel in de 21ste eeuw, dus heb ik voor Stories by Mabel gekozen.”

“Toen ik 35 werd, heb ik van een koppel dat ik heb getrouwd het originele boek cadeau gekregen: Stories the Iroquois tell their children. Het was zelfs gesigneerd! Ik heb tranen met tuiten gehuild en ben opnieuw in duizend stukjes gespat, maar dit keer op de best mogelijke manier.”

KatrienJan-352

KatrienJan-400

Wanneer je in zee gaat met een koppel dat gaat trouwen, hoe gaat dat proces dan in zijn werk?

“Eerst contacteren mensen mij. Ze komen kennismaken bij mij thuis, omdat ik het belangrijk vind dat zij weten waar ik leef en waar ik schrijf. We starten daarbij altijd van een wit blad. We beslissen uit welke blokken de ceremonie zal bestaan, of er muziek zal worden gespeeld, of er sprekers zullen zijn, enzovoort. Ik begeleid andere sprekers bij het schrijven van hun teksten en het koppel zelf krijgt een individuele vragenlijst die op een doorgedreven manier peilt naar wie ze zijn, wie hun familie is, wie hun partner is… De ene weet niet wat de andere schrijft en dat verrassingseffect is belangrijk. Ze krijgen daar maanden de tijd voor en de deadline ligt erg dicht bij de ceremonie zelf. Zo ben ik er zeker van dat ik alle belangrijke details heb. Een van de laatste stappen is het schrijven van het verhaal. In de laatste rechte lijn ga ik uren en uren achter mijn computer zitten en maak ik de optelsom van hen als individu, van hen als koppel en van de mensen die zij graag zien. Elk verhaal is persoonlijk en daardoor is ook elke ceremonie uniek. Ik heb daarom bewust geen vaste opbouw. Als je dat wel doet, zit je niet onder iemands vel. Ten slotte ga ik spreken, en dan zijn ze getrouwd (lacht).”

“Koppels trouwen is niet het enige wat ik doe, maar momenteel is dat wel hetgene waar ik het vaakst voor word gevraagd. Onlangs schreef ik nog voor twee zussen wiens mama 60 werd. Zo’n blad met woorden wordt dan opeens een hele sterke lijm voor een familie. Ze zijn gerust dat hun verhaal is neergeschreven. En ondanks mijn verleden zou ik ook graag verhalen van politici opschrijven.”

Jouw zus is je rechterhand. Hoe komt zij in het plaatje?

Stories by Mabel is niet enkel van mij, maar ook van mijn zus en van mijn man. Zij spreken dat vaak tegen en zeggen dat ik dit allemaal alleen heb waargemaakt, maar zonder hen zou ik niet zo ver staan. Zij helpen met de styling, de op- en afbouw, de boekhouding… Zij zijn dus evengoed Stories by Mabel. Mijn zus heeft een neus voor wat mooi is en voor spullen die juist dat tikkeltje anders zijn. Ik vind het fijn om zowel de decoratie als de inhoud van een ceremonie te mogen uitwerken. We zijn op die manier ook uniek in België en Nederland: bijna niemand anders combineert de inhoud en de vormgeving. Je kan het zien als een boek: wanneer een boek een mooie cover heeft, op het juiste papier gedrukt is en het juiste gevoel weergeeft, zorgt dat voor een extra sparkle, zelfs nog voor je in het verhaal bent gedoken.

Wat is tot nu toe je mooiste ervaring bij Stories by Mabel? De trouw van je zus niet meegerekend.

Iets bestaat voor mij pas echt als het is neergeschreven, niet als het alleen maar gedacht of gezegd is.

“Hmmm (denkt na). Ik heb al veel leuke ervaringen achter de rug, maar deze zomer gebeurde er iets heel ontroerends. Ik trouwde een koppel onder een treurwilg en ik was iets blijven drinken. Na een uurtje vertrok ik naar huis en de moeder van de bruidegom schoot de groep uit toen ze mij het grasveld zag oversteken. Ze kwam naar mij toegelopen en bedankte me, waarop ik antwoordde: ‘I do hope you loved it but I think I saw you did’. Toen zei ze met ogen vol tranen en een Italiaans accent: ‘Yes I did and I know you do not have the authority of the law. You also do not have the authority of God but you do have the authority of love and you have your love for people. That is so important and I thank you for that’. Daar stond ik dan, helemaal uit mijn lood geslagen. Dat was het mooiste compliment dat ik tot nu toe heb gekregen. Ik doe dit echt door mijn liefde voor mensen, maar ook omdat er niets meer wordt neergeschreven en veel te weinig van betekenis blijft bestaan op papier. We hebben vandaag een triljoen aantal foto’s op onze telefoon en computer staan en onze wereld wordt gedomineerd door snelle beelden, maar ik geloof dat onze verhalen moeten blijven bestaan op papier. Iets bestaat voor mij pas echt als het is neergeschreven, niet als het alleen maar gedacht of gezegd is.”

katrienjan-vrijdag-112

Had je ooit durven dromen dat Stories by Mabel zo’n succes zou worden?

“In het begin was ik erg bang dat mensen er niet voor te vinden zouden zijn, maar uiteindelijk blijkt dat er een gigantische vraag is naar wat wij doen, en dat verbaast me ook niet. De mensen die hier komen, staan heel bewust in het leven. Veel bewuster dan ik zeven jaar geleden in het leven stond. Als ik kijk naar de boekingen voor 2016 zit eigenlijk alles al vol. Mensen willen dat hun verhaal bestaat en willen dat het verteld wordt.

Zij gaan dan ook omzichtig en bewust om met het moment waarop ze tegen die andere zeggen: zeg, eigenlijk ben ik wel die van u en jij bent die van mij. Dat is allesbehalve een zeemzoeterig gedoe, er wordt vaak heel hard gelachen en er is altijd een hoekske af. Ik denk en hoop dat ik een soort kruisvaarder mag zijn en dat veel mensen me gaan volgen, want hoe meer verhalen er worden neergeschreven, hoe geruster we kunnen zijn.”

Hoe zie je de toekomst van Stories by Mabel?

“Ik denk dat ik dit ga doen zolang ik het kan. Ik schrijf momenteel ook verhalen voor bedrijven, maar het zijn de persoonlijke verhalen waar ik mij het liefst tegenaan smijt. Of dat nu een brief is van twee dochters voor hun moeder, het verhaal van een dochter en een zoon wiens vader stervende is of van twee mensen die gaan trouwen. Hoewel de ondernemer met grote honger ook een mooi verhaal heeft, ga ik me na verloop van tijd wel terugplooien op de persoonlijke verhalen. Niet om rijk van te worden, maar wel om iets achter te laten, uit te bouwen en van Stories by Mabel een merk, een huis en een thuis te maken.

Meer info: www.storiesbymabel.be
Foto’s Melissa Milis
Lees hier het verhaal van de carrièreswitch van Evi.
3 reacties
  • Veerle says:

    Wat een superleuk concept. Ik weet al wie ik wil inschakelen voor als de grote dag ooit er aankomt 😀

  • Suus & Patrick says:

    Namens een van de gelukkige bruidsparen wiens verhaal in september 2015 door Lieke verteld werd, mag en kan ik wel zeggen dat we nog heel veel gaan horen van deze dame, wat een enorme grot talent. En dan niet alleen in het schrijven van ceremonies (woorden schieten daarvoor te kort), maar ook de styling, de begeleiding. En alles klopte op de dag zelf. Lang leve miss Mabel een hele diepe buiging…

  • Katrien says:

    Ik denk dat ik namens zij die in Europa zijn achtergebleven mag zeggen dat we extreem trots zijn op deze story-teller. De switch was radicaal , het leven nu vast niet minder druk, maar de positieve vibes en creativiteit die van de blogs en posts afspatten zijn een verademing. Blije mensen, prachtige decors en heel veel gevoel.
    Facebook heeft alleen voor Stories by Mabel een Mega Like button nodig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Word lid en krijg 6 gratis F*ck Fake Feestkaarten

Neem een jaarabonnement en krijg 2 bookzines, Charlie goodies en toegang tot alle online artikels.

Wie in december lid wordt, krijgt er een gratis set kerstkaarten bij!

Zonder jou, geen Charlie!

Er is meer dan ooit nood aan eerlijke verhalen en het geloof dat we dingen kunnen veranderen. Hell yeah. Word een Charlie en maak ons magazine mee mogelijk.

Ik word lid!