“Momenten als deze zijn meer waard dan vakantie”

Sommige mensen brengen hun vakantie liever door aan de operatietafel dan met een boekje in de hand op het strand, of slaan het hotel met all-in buffet over om voedselpakketten uit te delen aan daklozen in Brussel. Maak kennis met de zomerhelden: mensen die hun vakantie besteden aan het helpen van anderen.
De kans is groot dat je de naam Yasmien Naciri al eens bent tegengekomen. Ze heeft op haar 25ste dingen verwezenlijkt waar velen onder ons enkel van kunnen dromen. Ze volgt een master meertalige communicatie, werkt deeltijds als communicatieverantwoordelijke, is voorzitster van vzw Amana, oprichtster van jongerenorganisatie Fleks, vaste columniste bij de Morgen, spreekster en fervent Twitteraar onder de naam ‘Smienos’. Met Amana steekt Yasmien de handen uit de mouwen om mensen die het slechter hebben te helpen, of het nu in Brussel of in Marokko is. “Het is al lang geleden dat ik een strand heb gezien, maar als je voldoening krijgt uit wat je doet en je er plezier in hebt, beschouw ik dat even goed als vakantie”.

Yasmien Naciri

Yasmien, kan je ons wat meer vertellen over de hulporganisatie Amana?
“Amana is een Arabische term die staat voor een soort vertrouwen, belofte. Het betekent dat wanneer je iets krijgt voor bepaalde doelen, je ervoor zorgt dat de middelen effectief voor die doelen worden gebruikt. Als ik je een pen geef en zeg ‘geef hem aan Marie’, is het de bedoeling dat je de pen snel en eerlijk aan Marie geeft. Aan dit principe gehoorzamen we ook bij Amana. Mensen die bij ons doneren kunnen aanduiden voor welk project ze geld schenken en elke eurocent hiervan gaat effectief naar dat project. Als ze doneren voor weeskinderen, zal hun geld de weeshuizen in Marokko daadwerkelijk bereiken. We focussen op transparantie en openheid. Al het beeldmateriaal, aantal donaties en uitgaven zijn toegankelijk voor iedereen: kom maar kijken! Op die manier willen we een vertrouwensrelatie opbouwen en versterken tussen onze organisatie en donateurs. Het is ook de reden waarom we, zonder iets uit te geven aan marketing en promomateriaal, toch heel wat geld inzamelen.”

“Ik besloot om met een spaarpotje langs te gaan bij familie en vrienden, maar na twee maanden had ik al €4000 opgehaald.”

“Amana probeert de focus te leggen op duurzame projecten en de structurele ondersteuning van mensen in nood. Hoewel we ook kledij of voedselpakketen bezorgen aan bijvoorbeeld daklozen of weeskinderen, is het niet de bedoeling dat ze er afhankelijk van worden. Natuurlijk vragen structurele oplossingen voorbereiding, een goed contact met lokale instanties en een budget. Een voorbeeld van zo’n structurele oplossing zijn de waterputten en waterleidingen die we onlangs hebben gebouwd in Marokko. In veel dorpjes waar hitte en droogte heerst, is nog geen stromend water. De bevolking, vooral kinderen, werken er nog steeds met ezels en gigantische tonnen die ze naar huis sleuren. Daarna moeten de vrouwen uit die tonnen met emmers water halen, waar ze alles mee moeten doen: poetsen, koken, douchen, drinken… Door de putten hebben we het dagelijkse leven in die dorpjes toch wel wat verlicht.”

Hoe kwam je op het idee om Amana op te richten?
“Amana begon als een random initiatief in 2012. Ik werkte als vrijwilliger bij hulpverlenende organisaties als Unicef, maar kon dit niet blijven combineren met mijn werk en studies. Toch wilde ik iets betekenen, iets dóen. Ik besloot dus simpelweg om met een spaarpotje langs te gaan bij familie en vrienden, maar na twee maanden had ik al €4000 opgehaald. Natuurlijk kon ik niet met zoveel geld thuis zitten. Toen heb ik enkele vriendinnen aangemoedigd om met mij mee te gaan naar de bank en zo is de bal aan het rollen gegaan: eerst een feitelijk vereniging, daarna een vast team en bestuur gevormd en uiteindelijk de stap gezet naar vzw Amana. Dat bleek een heel goede beslissing.”

Waarom koos je voor Marokko?
“Als het aan mij lag, hielpen we ook in andere landen waar nood is, maar Marokko is een praktische en logische keuze: daar liggen mijn roots. Omdat ik er contacten heb en de taal spreek, is het naast België het enige land waar ik goed toezicht kan houden op wat er precies gebeurt. Ik weet precies waar het geld naartoe gaat en kan zo de term Amana in ere houden. Bovendien hebben we in steden als Tanger en Casablanca contacten waar we kunnen verblijven tijdens de missies, zodat het voor ons ook niet te duur wordt. Om als vrijwilliger mee te gaan betalen we immers alles uit eigen zak, van vliegtickets tot overnachting.”

“Om als vrijwilliger mee te gaan betalen we alles uit eigen zak, van vliegtickets tot overnachting.”

“We hebben tot nu toe al op verschillende plaatsen in Marokko initiatieven verwezenlijkt. Naast de waterputten, hebben we al meerdere keren weeskinderen bezocht. In april zijn we bijvoorbeeld met heel het bestuur naar twee weeshuizen in Tanger gegaan. We hebben alles gezien en bezocht zodat we op de hoogte waren van de werking en noden alvorens definitief een partnerschap aan te gaan. We hebben toen medicatie gekocht voor bepaalde kindjes, maar brachten ook voedsel, groeimelk, speelgoed en kledij met ons mee. Omdat niet alle weeshuizen in de praktijk even koosjer zijn, doneren we nooit geld aan weeshuizen zelf. We komen altijd met de middelen en leveren die ter plaatse af. Dat maakt natuurlijk dat een missie meerdere dagen duurt. We hebben vorige keer twee weeshuizen gedaan op zes dagen. We moesten het weeshuis bezoeken en een boodschappenlijst maken, meerdere keren naar de supermarkt rijden voor inkopen en voor tieners kleding in verschillende maten zoeken. Spullen als kledij of schriftjes kopen we bovendien niet in een supermarktketen, maar zoeken we in de plaatselijke Souks, zodat de lokale bevolking gesteund wordt.”

Daarnaast hebben we met Amana ook al een ambulancedienst ingevoerd in een dorpje in Settat. Met donaties hebben we ervoor gezorgd dat een ambulancier met uitgeruste ambulance beschikbaar is en de bevolking gratis gebruik kan maken van de ambulance. Dit initiatief is heel moeizaam verlopen want de wagen kwam helemaal van Nederland en werd door corrupte instanties in de haven van Marroko tegengehouden, hoewel alles in orde was. Ik wilde niet toegeven aan zulke praktijken en het heeft toch bijna drie weken geduurd vooraleer hij in Marokko geraakte. Maar sinds alles in orde is, wordt de dienst veel gebruikt.”

“Het kan misschien verrassen, maar er zijn heel veel daklozen die gewoon ook een babbeltje willen slaan.”

Amana is ook actief in België. Welke initiatieven ontwikkelen jullie hier?
“In België zet Amana zich vooral in voor daklozen, eerst in Antwerpen maar nu ook in Brussel. Aanvankelijk – en dat doen we nu nog steeds indien mogelijk  – deelden we zelf in de Antwerpse straten voedsel- en hygiënepakketten uit aan daklozen, maar de voorbije jaren worden ze meer en meer weggejaagd uit stations en openbare plaatsen. We doneren daarom ook pakketten aan organisaties die daklozen onderdak bieden zodat de middelen op die manier bij hen terechtkomen.”

“In Brussel zijn nog meer daklozen op openbare plaatsen te vinden. Daar gaan we met vrijwilligers op straat en spreken de daklozen aan. Sommigen hebben echt nood aan hulp, omdat ze zich met al hun bezittingen niet steeds naar organisaties en opvangcentra buiten de steden kunnen verplaatsen. Een basispakket wordt dan ook in dankbaarheid aanvaard. Het kan misschien verrassen, maar er zijn heel veel daklozen die gewoon ook een babbeltje willen slaan, hun verhaal vertellen. Dat je die personen dan enkele basisbenodigdheden kunt geven en even met hen kunt praten, dat doet iets met je.”

Het ondernemen zit in je bloed: naast Amana heb je recent ook Fleks opgericht, een organisatie voor jeugdwerking in Antwerpen.
“Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in de start up-wereld en heb zelf ook altijd de goesting gehad om te ondernemen. Omdat ik er heel wat vanaf weet, coachte ik naast mijn job en studies jongeren die me om raad vroegen. Wat ik al snel opmerkte in het ondernemingsproces is de kloof tussen jongeren zonder en jongeren met een migratieachtergrond, voor wie de drempel vaak hoger ligt om iets op te starten. Natuurlijk is ondernemen voor iedereen een zware opdracht, maar ik zie toch een verschil. Ik kon de coaching jammer genoeg niet meer combineren met al mijn andere activiteiten en dacht ‘wat als jongeren die hiermee bezig zijn elkaar nu eens kunnen helpen?’. Daarvoor was tot nu toe nog geen ruimte, en dus richtte ik met enkele andere enthousiastelingen Fleks op. Fleks wil jongeren een plaats geven om samen te komen en te praten over ondernemen in de brede zin van het woord, van events organiseren tot workshops tot ontspannende activiteiten. Fleks wil jongeren aanmoedigen om hun talenten te tonen aan de wereld. Na onze erkenning zochten we een pand en vonden een geschikte plek in Deurne. We zijn begonnen aan de renovatie daar en in september openen we de deuren officieel.”

“Eigenlijk moet ik bekennen dat ik daarnet vliegtuigtickets aan het zoeken was om er drie daagjes tussenuit te gaan!””

Je vrije tijd gebruik je dus voor Amana en Fleks. Heb je dan nog tijd over voor ontspanning en vakantie?
“Het is inderdaad al lang geleden dat ik een strand heb gezien. Mijn reis naar Hong Kong dateert van drie jaar geleden. Ik combineer al lang een job met mijn studies, spreek veel op events en leid twee organisaties… Mijn sociale leven staat op een laag pitje. Eigenlijk moet ik bekennen dat ik, toen je daarnet binnenkwam, vliegtuigtickets aan het zoeken was om er even voor drie daagjes tussenuit te gaan!”

“Maar eerlijk gezegd beschouw ik mijn werk voor Amana als vakantie. Ik haal er voldoening uit en heb plezier tijdens onze initiatieven. Ik krijg bijvoorbeeld nog steeds kippenvel als ik denk aan de vreugde op de gezichten van de kinderen toen ze met het water uit de waterput speelden. De opaatjes die vanop een krukje met ongeloof toekeken toen het water stroomde. Ik was zo gelukkig dat ik tranen in mijn ogen kreeg, en ik ben echt geen emotioneel persoon. Momenten als deze zijn meer waard dan vakantie. Hoewel het heel vermoeiend werk is, is het het echt waard. Het is ongelofelijk hoeveel je voor die mensen kan betekenen.”

Wil je Amana nog doen groeien als organisatie?
“Amana is bewust een kleinere organisatie omdat we het overzicht willen behouden. Als we groter zouden willen worden, hadden we al lang meer geld geïnvesteerd in marketing. De kleinheid en bescheidenheid van Amana zorgen voor vertrouwen, vlotte communicatie en overzicht. Nu, dat wil niet zeggen dat we niet méér waterputten willen bouwen of niet méér willen doen voor weeskinderen. Structurele ondersteuning bieden blijft het grote doel: we willen mensen leren vissen in plaats van de vis te bezorgen. Daarvoor hoef je niet groot te worden, maar moet je eerst en vooral een goede aanpak uitdenken.”

“Mijn stoutste droom is altijd geweest om een soort jeugdhuis in Marokko op te richten voor jongeren. Wat ik vaak zie als ik bijvoorbeeld in Casablanca ben, is dat heel veel Marokkaanse jongeren nergens terecht kunnen en ze door verveling op straat en de stoep rondhangen. Er is absoluut niks voor hen. Ik zou hen dan een ruimte willen bieden om samen te komen, elkaar te motiveren en te experimenteren. Ja (zucht), dat is echt mijn stoutste droom.”

En dromen mag! Wat zijn de volgende activiteiten op de agenda van Amana?
“We houden ons jaarlijks voetbaltornooi, een grote quiz en een spoken word-event. We zijn ook van plan om een benefietactie te organiseren voor ons vijfjarig bestaan. Daarnaast houden we nog steeds daklozenacties en in de volgende weken gaan ook twee bestuursleden naar weeshuizen in Marokko. We maken plannen voor nieuwe waterputten en de renovatie in een dorpsschooltje dat we hebben bezocht. Er is dringend nood aan toiletten, bankjes, een schoolbord… Je ziet, er blijft altijd iets te doen. En met de hulp van mensen hier kunnen we wel degelijk een verschil maken!”

 

 Volgende keer: gynaecoloog Marc Verpoest (73) is vrijwilliger bij Artsen Zonder Vakantie
0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Zonder jou, geen Charlie

We hebben jou nodig om ons magazine te blijven maken. Kom dus bij de club en krijg:

  • 2 bookzines ((nr. 6 najaar 2017 + nr. 7 voorjaar 2018)
  • Charlie goodies
  • toegang tot alle online artikels

Zonder jou, geen Charlie!

Er is meer dan ooit nood aan eerlijke verhalen en het geloof dat we dingen kunnen veranderen. Hell yeah. Word een Charlie en maak ons magazine mee mogelijk.

Ik word lid!