“Vluchtelingen leren mij hoe sterk een mens is”

Straffe mensen voor de camera: Geertrui Serneels

“Vluchtelingen leren mij hoe sterk een mens is”

Tom en Anthony van ‘Zwijgen is geen optie’ interviewen geëngageerde mensen die geen blad voor de mond nemen. Engagement is voor deze mensen geen hobby, maar staat centraal in hun leven. Vandaag: Geertrui Serneels begeleidt  vluchtelingen in België.


Geertrui Serneels, coördinator van Solentra, een vereniging die psychische steun biedt aan vluchtelingen en migranten, is juriste van opleiding. Daar maakte ze haar carrière van, tot ze besefte dat ze zich niet thuis voelde in de commerciële sector. Ze wilde mensen helpen. Nu begeleidt ze vluchtelingen in België en helpt hen om hun verdriet te verwerken en hun weg te vinden in een vreemd land, in een vreemde taal.

De mensen die Geertrui helpt zijn niet alleen hun thuis kwijt, maar ook veel aspecten van hun identiteit. Niet alleen spullen lieten ze achter, maar ook een cultuur, een leven als burger, een professionele carrière en een taal: dat is op zich ook een verlies dat ze moeten leren verwerken. Empathie is daarbij heel belangrijk, benadrukt Geertrui. “Dat is extra moeilijk omdat oorlogstrauma zó ver buiten ons referentiekader valt.” Maar het is ook belangrijk dat je er niet té dicht bij staat. Tijdens de aanslagen in Zaventem was het bijvoorbeeld moeilijk om die afstand te bewaren: “Dan dringt het in je eigen leven binnen en voel je je niet meer thuis in je eigen huis.”

“Je ziet die mannen door de asielprocedure gaan en papieren krijgen en hun symptomen halveren.”

Geertrui is voorstander van een heel brede aanpak. Het is belangrijk ook te kijken naar de context en niet alleen naar psychische problemen, want daar los je volgens haar niets mee op. Daarom kijkt ze ook naar de buurt, de familie, de cultuur, en zelfs de procedure die vluchtelingen doorlopen. “Bij mijn eerste vluchteling dacht ik: ‘zware psychiatrie: dat is psychose, borderline, you name it’. En je ziet die mannen door de asielprocedure gaan en papieren krijgen, en die symptomen halveren. Dat je niet weet of je hier mag zijn, of dat je bestaan veilig is, dat heeft zó’n impact op de mens.”

De werknemers van Solentra die de job volhouden, zijn volgens haar diegenen die “de gave van de verontwaardiging” hebben. Of is dat eerder een vloek? “Soms vervloek ik mezelf, en denk ik: waarom lig ik niet aan het strand met een parasolletje?”. Toch probeert ze op een positieve manier in het leven te staan. “Sommige patiënten zijn meerdere keren verkracht, hebben het hoofd van hun man in een zak teruggekregen, hun jongste kind wordt gekidnapt op straat voor kinderarbeid, en wij vragen hen om te blijven geloven in het leven. Ik kan aan die mensen niet vragen wat ik zelf niet toepas.” Dat ziet ze als het geschenk dat ze van de vluchtelingen krijgt: “Zij getuigen elke dag opnieuw hoe sterk een mens is. Geweldig hé.”

Bekijk de vorige afleveringen van Zwijgen is geen optie hier.
Schrijf je in voor de nieuwsbrief van Zwijgen is geen optie en ontvang een update bij een nieuw interview.

Schrijf je reactie

Zwijgen is geen optie maakt interviews met mensen voor wie zwijgen geen optie is. Engagement is voor hen geen hobby maar staat centraal in hun leven. Ze worden geportretteerd als inspiratie, om te ontdekken hoe we zelf de wereld van morgen een beetje beter kunnen maken dan vandaag. Zwijgen is geen optie is een project van Weddingstreet Media.

Lees verder in Wereld

Colofon

Adres Redactie

Toko Space t.a.v. Charlie Magazine
Statiestraat 139
2600 Antwerpen