Actua

Goliath 2.0

Consument of patiënt, voor wie kiest Europa?

Goliath 2.0

Ah, multinationals. Wat is het leuk en gemakkelijk om ze weg te zetten als de baarlijke duivel. Anonieme, op geld beluste monsterbedrijven met meer slagkracht dan een gemiddeld land. Kapitalisme, awoe!

Maar het moet gezegd: ze doen wel erg hun best om die slechte reputatie te bevestigen. De voorbije week kregen we twee voorbeelden om van te gaan watertanden. Google en Alexion kwamen allebei in het nieuws als de grote slechteriken. Google pusht de eigen prijsvergelijkingsmachines, waardoor wie op zoek gaat naar pakweg de goedkoopste smartphone, bedrogen wordt en waarschijnlijk veel te veel betaalt. Alexion van zijn kant, weigert dan weer een medicijn dat zeldzame ziekten helpt bestrijden in prijs te verlagen. Het chanteert de overheid om een maximale tussenkomst uit de brand te slepen, waardoor wie het medicijn nodig heeft, het waarschijnlijk niet zal krijgen.

Maar er is iets vreemds aan de hand. Slechts één van beide boosdoeners krijgt een straf opgelegd van de overheid. En het is niet diegene die je zou verwachten. Het is Google die een monsterboete krijgt van de Europese Commissie.

Eerlijk gezegd vond ik wat Google deed niet zo erg. Het maakte reclame voor zichzelf. Wie naar de website van Google surft, krijgt dus reclame voor Google-diensten. Big surprise. Ook is het vooralsnog niet onmogelijk om naar een andere website te surfen.

Maar Alexion aan de andere kant, speelt met mensenlevens. En ze zijn niet aan hun proefstuk toe. In 2013 huren ze een PR-bedrijf in dat de ouders van de zevenjarige Viktor overtuigt om een mediacampagne te beginnen voor de terugbetaling van een medicijn dat hem mogelijks kan redden van een zeldzame, levensbedreigende ziekte. De link tussen het PR bedrijf en Alexion wordt geheim gehouden en ook de ouders van Viktor zijn niet op de hoogte. Alexion gebruikt vervolgens de media-aandacht voor de zaak om een extra hoge prijs te vragen voor het medicijn. Ze kregen uiteindelijk een blanco cheque. Dit jaar doen ze iets gelijkaardigs om ook bij preventieve behandeling een maximale terugbetaling te verkrijgen.

Eigenlijk komt wat Alexion doet neer op het afpersen van de overheid – van ons allemaal dus – met de dreiging dat als we de woekerprijs van dat medicijn niet ophoesten, we een dood kind op ons geweten hebben. Dat lijkt me een pak erger dan wat Google deed, en toch is er hier geen sprake van enige gerechtelijke gevolgen voor het bedrijf. De nationale politiek strubbelt wel wat tegen. Op Europees vlak blijft het echter helemaal doodstil.

Google probeert ons te dure luxeartikelen aan te smeren, Alexion zet een pistool tegen het hoofd van een kind. Toch is Google van de twee degene die zich buiten het wettelijk kader begeeft. Wel, dan denk ik dat er iets scheelt aan dat wettelijk kader.

Het argument dat multinationals gewoon te groot en te machtig zijn om aan te pakken is een drogreden. Als het kan voor Google, dan kan het ook voor Alexion. Het probleem is dat we de verkeerde prioriteiten stellen. Nochtans is het niet zo moeilijk. Het enige dat nodig is, is de premisse dat patiënten minstens even belangrijk horen te zijn als consumenten, en dus afdoende bescherming verdienen. Maak er werk van.

 

Illustratie: Istock

Schrijf je reactie

Philippe Diepvents schrijft boeken (bij Manteau) en speelt daarnaast al eens voor directeur van een studiedienst. Dingen die hem doen fronsen zijn legio in de wereld. Dingen die hem doen lachen gelukkig ook. Al bij al balanceert dat uit tot een vredig voortkabbelend leven.

Lees verder in Wereld

Colofon

Adres Redactie

Toko Space t.a.v. Charlie Magazine
Statiestraat 139
2600 Antwerpen