Dit vonden jullie belangrijk in 2016

De meest gelezen stukken van het voorbije jaar

Tussen alle lijstjes, terugblikken en jaaroverzichten maakten wij op de redactie ook een top 10 van stukken die jullie het meest lazen, deelden en becommentarieerden. Van gendergelijkheid & racisme tot burn-outs & body image: deze onderwerpen raakten bij jullie een gevoelige snaar en deden heel wat stof opwaaien.

1. Het recht op een orgasme 

orgasme-wim2

Foto Sarah Van Looy

De orgasmekloof tussen mannen en vrouwen is real. Dat komt deels doordat veel vrouwen het nog moeilijk vinden om uit te spreken wat ze fijn vinden in bed of om over masturbatie te praten, stelt onze huisseksuoloog Wim Slabbinck. In februari van dit jaar sloegen Nieuwsblad Magazine en Charlie daarom de handen in elkaar voor het Grote Orgasme onderzoek: we nodigden jullie uit om op onze Happy Endings pagina zonder schroom te vertellen over hoe jullie jullie hoogtepunten (al dan niet) beleven, zowel alleen als met een partner. En jullie reageerden massaal!

Naast deze mooie verhalen en bekentenissen haalden we ook veel verrassende nieuwe kennis en cijfers uit de enquête die Nieuwsblad gelijktijdig verspreidde. De inzichten en verhalen bleven nog lange tijd nazinderen: de Happy Endings pagina krijgt nog bijna dagelijks bezoek van enkele nieuwsgierige snoepers, die er hopelijk ook wat van opsteken!

 

2. De toestand van de Millennials

Generatie-alles

Istock

Over de generatie van de Millennials wordt vanalles gezegd en geschreven: dat ze lui zijn, wereldvreemd of afgestompt door alle nieuwe technologie. Maar ook dat ze meer geëngageerd, kritischer en mondiger zijn dan de generaties die hen voorgingen. In 2016 beroerden twee stukken over de huidige twintigers en dertigers behoorlijk de gemoederen, zowel in België als in Nederland. De beklijvende column van gastredactrice Esther over ‘Generatie Alles’ werd meer dan 100.000 keer gelezen en veroorzaakte een heus online debat over de zogezegde jeugd van tegenwoordig.

Redactrice Selma stelde in haar stuk dan weer dat Millennials, dankzij de ‘Generatie Meer’ die hen voorging, noodgedwongen ‘Generatie Minder’ moeten zijn. Maar dat ze, hoewel ze het slechter hebben dan hun ouders, toch minder klagen. Zowel jong als oud nam deel aan de discussie in de comments, hetgeen eveneens voor boeiend leesvoer zorgde.

 

3. Baas zijn over eigen lijf

anouk

Via Instagram

2016 was het jaar waarin vrouwen de zeggenschap over hun eigen lijf terug opeisten. Hoe het eruit dient te zien en wat we ermee doen, bepalen we het liefst zelf. ‘Bemoei je lekker met je eigen baarmoeder’ schreef redactrice Evelien over de racistische en seksistische commentaren die zangeres Anouk kreeg op haar zesde zwangerschap. Het werd bijna 150.000 keer gelezen In Vlaanderen en Nederland. Na de hele boerkiniheisa deze zomer deed Jozefien een gelijkaardige oproep: ‘Doe eens een beetje normaal over ons lichaam!’ Haar vurig pleidooi werd bijna 25.000 keer gedeeld. Hoe vrouwen eruit moeten zien en wat ze met hun lijf doen, daar hebben ze geen politieke of religieuze leiders voor nodig, dankjewel. En hou nou eens effe op met die onrealistische schoonheidsidealen door onze strot te rammen, we hebben andere dingen om van wakker te liggen. “Het wordt tijd dat wij de blik op ons lichaam terugnemen.” Hoog tijd, zeg maar!

 

4. Minder vlees eten

lisa1

Sinds Cowspiracy, een documentaire over de verwoestende gevolgen van de vleesindustrie op het klimaat, weten we allemaal dat er voor 1 biefstuk 4.000 liter water nodig is. Je doet er het milieu dus veel meer plezier mee om wat minder of zelfs geen vlees meer te eten, dan al je lampen te vervangen door spaarlampen, zeg maar. Toch worden vegetariërs nog vaak bekeken als geitenwollensokken en krijgen ze steeds weer dezelfde vragen voorgeschoteld. In ‘14 dingen die vegetariërs niet meer willen horen’, beantwoordt redactrice Evelien ze nog eens netjes allemaal (behalve nr. 14, die is niet zo netjes). Het artikel leverde meer dan 222 reacties op van vleeseters, vegetariërs en veganisten. Blijkbaar ligt wat we eten al even gevoelig als hoe we seks hebben of hoe we eruit zien. Gewoon wat minder vlees in 2017, dat zou al een pak helpen!

 

5. De uitdagingen van alleenstaande ouders

alleen

Aan het begin van de zomer ging de vaatwasser van alleenstaande moeder Inke stuk. Ondanks de goedbedoelde bemoedigende reacties van haar omgeving om het ding zelf weer aan de praat te krijgen, voelde ze het voor de zoveelste keer weer: natuurlijk kan ik het alleen, maar alleen is niet hetzelfde. Haar eerlijke verhaal was voor vele alleenstaanden herkenbaar en werd meer dan 6.000 keer gedeeld.

Ook alleenstaande papa Jeroen schreef openhartig over de financiële uitdagingen waarmee eenoudergezinnen te maken krijgen. Het spreekt voor zich dat iedereen zijn steentje moet bijdragen, schreef hij, maar toen er vanuit de politiek het verwijt kwam dat de Belg ‘boven zijn stand leeft’ – en dat kort na het lekken van de Panama Papers – werd het Jeroen even teveel. Ook jullie verontwaardiging bleek groot en zijn stuk werd meer dan 3.000 keer gedeeld.

 

6. Minder werkdruk

nutteloos

Istock

De burn-out was in 2016 een van de meest voorkomende signs of the times. Uit onderzoek van Securex blijkt dat bijna 1 op de 10 werknemers met een reële burn-out kampt. Ook op Charlie Magazine was de verhoogde werkdruk en het gevoel niet meer mee te kunnen in de ratrace een hot topic. In maart beschreef radiomaakster Eva Moeraert hoe haar burn-out voelde in een pakkend luisterfragment, dat al gauw veelvuldig werd gedeeld. Redactrice en psychiater Uus vertelde hoe zij na haar burn-out op zoek ging naar een nieuwe modus vivendi. “Een leven vol middelmatigheid, ik werd daar niet gelukkig van. Maar de lat opnieuw de hoogte in was ook geen optie.” Nog meer verhalen over burn-out vind je hier. Je wat vaker nutteloos voelen kan een anti-gif zijn tegen de stress, meenden redacteur Stijn en redactrice Elisa. Over andere manieren om een burn-out te vermijden vertelt redactrice Ilse Ceulemans je in 2017 meer!

 

7. Het uitspreken van onze dankbaarheid

dankjewel

Istock

In maart van dit jaar werd ons land opgeschrikt door een bomaanslag op de luchthaven van Zaventem. Terwijl we allemaal aan de tv, radio of smartphone gekluisterd zaten, rukten brandweerwagens en ambulances gevuld met hulpverleners uit om de schade te beperken en de slachtoffers de eerste zorgen te geven. Redactrice Fei pleitte er in haar stuk voor om even te focussen op de helpers: de mensen die bij gevaar en crisis zonder aarzelen en vaak met gevaar voor eigen leven hun medemens te hulp schieten. Deze positieve oproep in uiterst donkere tijden vond zijn weerklank en werd meer dan 7.500 door jullie gedeeld.

Maar ook de kleine helden, zoals zij die bijvoorbeeld elke dag onze kinderen met geduld, zorgzaamheid en kennis van zaken tot verantwoordelijke mensen kneden, verdienen volgens redacteur Tom af en toe een bedankje. En jullie waren het eens: de reacties stroomden binnen en zijn oproep voor wat meer dankbaarheid werd druk gelezen en gedeeld.

 

8. Een Fuck Fake attitude

realistische-vakantie11

Dat is natuurlijk nog altijd een van de belangrijkste redenen waarom jullie graag naar Charlie surfen: geen onrealistische schoonheidsidealen of bergen Photoshop maar het leven tonen zoals het is, met al zijn grote en kleine gebreken. En daar mag al eens mee gelachen worden, vindt hoofdredactrice Jozefien. Regelmatig geeft zij een inkijk in haar morsige gezinsleven, om alle ouders een hart onder de riem te steken. Duizenden lezers lachten smakelijk met de uitgeregende vakanties en huilende peuters in de beeldreeksen ‘Wat als vakantiefoto’s de waarheid zouden tonen’ en ‘Dit is hoe kinderen hebben er écht uitziet’. Want het is overal wel wat.

Maar onze fuck fake-attitude gaat verder. Op ons Shamefest, naar aanleiding van ons derde bookzine, praatten redactrice Dalilla Hermans, Eva Daeleman en Mr Gay Belgium & Europe Raf Van Puymbroeck openhartig en zonder schaamte over racisme, de druk in de televisiewereld en gaybashing in de sportwereld. Wat eerlijker tegenover onszelf en de buitenwereld zijn, blijft bij ons hoog op de prioriteitenlijst staan.

 

9. Het aanklagen van (verdoken) racisme

dalilla-1

Foto: Jason Asare

Racisme was in 2016 een hot topic, en hoewel het jammer is dat er dit jaar veel aan te klagen viel, mogen we ook blij zijn dat het thema zijn verdiende plaats op de agenda kreeg. Het stuk van gastredactrice Bo over goedbedoelde opmerkingen deed veel stof opwaaien. Bo, een geadopteerde Kempische met Aziatische roots, heeft haar buik vol van de racistische opmerkingen over haar uiterlijk die ze onder het mom van humor of goede bedoelingen al haar hele leven moet aanhoren. Haar verhaal werd opgepikt door het VRT Journaal en maakte veel reacties los en zette aan tot nadenken.

Ook redactrice Dalilla pakte het thema aan in The Race files: diepte-interviews met verschillende stemmen over racisme in Vlaanderen. Daarnaast schreef ze in december een openhartig opiniestuk over hoe de intrede van Sint en Piet elke jaar weer voor gemengde gevoelens zorgt. Ze werd uitgenodigd in De Afspraak en belandde in het oog van een kleine mediastorm: de reacties waren veelal positief, maar ze kreeg ook zowel online als face to face zure en gemene reacties te verduren. Ze kneep er eventjes digitaal tussenuit, om na een weekje terug te keren naar een mailbox bomvol steunbetuigingen en aanmoedigingen. Wat ons naadloos brengt bij ons goede voornemen voor 2017: er ondanks alles in blijven geloven that most people really are good.

 

10. Minder Clickbait

clickbait-motto

Istock

2016 was ook het jaar dat steeds meer lezers zich begonnen storen aan clickbait en polariserende titels in de media. En logisch ook, want als lezers voel je je vaak bedrogen wanneer je op een artikel klikt en met een leeg gevoel de pagina verlaat. Kill the clickbait, riep redactrice Hilary, “Curiosity killed the cat, but in this case curiosity mostly just leads to disappointment.” Gelukkig hoeven wij geen clickbait te maken. Omdat we onafhankelijk zijn van adverteerders (je vindt bijvoorbeeld geen banners op onze site), hoeven we geen miljoen kliks per dag te halen. Wat we wél moeten doen is goeie stukken schrijven, want daardoor worden onze lezers lid en hebben we voldoende inkomsten om de verhalen te blijven maken die jullie willen lezen. Achter elk artikel zit immers een redacteur, een eindredacteur, een fotograaf en een webdesigner die hard werken om kwaliteit te leveren. Ben je nog geen lid? Zet het op je lijstje met goeie voornemens voor 2017!

 

Bedankt aan iedereen die in 2016 een stuk van ons deelde, een bookzine kocht of een abonnement nam. Aan iedereen die een mooie of constructieve reactie postte of onze auteurs een berichtje stuurde. Jullie tonen dat het internet wél een leuke plek kan zijn waar mensen respectvol met elkaar omgaan. Blijf ons volgen, onze verhalen delen en blijf ook vooral reageren op onze stukken. Want jullie maken onze community tot de leukste club van de interwebs!

kerstmis-2016

Foto Sarah Van Looy

Fijne feestdagen en tot in 2017. Wij zijn alvast klaar voor een nieuw verhaal!

De Charlies

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Zonder jou, geen Charlie

We hebben jou nodig om ons magazine te blijven maken. Kom dus bij de club en krijg:

  • 2 bookzines ((nr. 6 najaar 2017 + nr. 7 voorjaar 2018)
  • Charlie goodies
  • toegang tot alle online artikels

Zonder jou, geen Charlie!

Er is meer dan ooit nood aan eerlijke verhalen en het geloof dat we dingen kunnen veranderen. Hell yeah. Word een Charlie en maak ons magazine mee mogelijk.

Ik word lid!