Opinie

De weg naar een betere wereld wordt bewandeld in pak en sneakers

De weg naar een betere wereld wordt bewandeld in pak en sneakers

Tijdens de tweede feministische golf van de jaren 60 choqueerde de Franse modeontwerper Yves Saint Laurent de mode-industrie met zijn ontwerp ‘Le Smoking’, een tuxedo voor vrouwen. Een belangrijk statement in een tijd waarin het dragen van een broek door vrouwen nog controversieel werd bevonden.

Toen in de jaren tachtig steeds meer vrouwen de werkvloer betraden, werd de zogenaamde power suit razend populair. Een pak dat zich kenmerkt door de enorme schoudervullingen. Power dressing is een term om de manier van kleden aan te duiden die vrouwen in staat stelt hun autoriteit en expertise te bewijzen in een door mannen gedomineerde wereld. In die tijd geen overbodig luxe.

Maar nu is het bijna 40 jaar later en pleit ik voor de afschaffing van de termen power suit en het vrouwenpak. Niet omdat het feministische werk erop zit, integendeel. Maar als wij ons in relatie tot mannen blijven positioneren, blijft ook het idee van een mannenwereld springlevend.  Bovendien impliceert de term power dressing dat vrouwen een externe factor nodig hebben om te kunnen functioneren. Om voorbij het patriarchale denken en handelen te kunnen bewegen, moeten we de termen die ons ten opzichte van mannen plaatsen afschaffen. Het lijkt misschien een klein detail, maar er is niets zo vormend als taal.

“Kleding-voorschriften en mode staan symbool voor hoe de wereld is ingericht.”

Laten we het dus gewoon een pak noemen, net als een broek gewoon een broek is. Niks te ‘power’, dus. Kledingvoorschriften en mode staan symbool voor hoe de wereld is ingericht. In een comfortabele wereld voor mannen is het logisch dat het pak door mannen is gekaapt.

Het artikel ‘De opmars van ‘het pak’ in de vrouwenmode in de Volkskrant wordt vergezeld met de bedenkelijke ondertitel “Vrouwen zijn de nieuwe mannen, ook in de mode.” Alsof het dragen van een broek betekent dat we in ‘het superieure geslacht’ willen veranderen. Nee, mensen die nog vastzitten in het patriarchale denken geloven graag dat vrouwen dat willen. Dat we er pas volledig toe doen als we erin slagen traditioneel mannelijk gedrag te kopiëren.

Maar stiekem weten ze wel beter. Ze weten dat wij allang doorhebben dat ware kracht niet in spierbundels zit. Nu de wereld in brand staat wordt steeds meer duidelijk dat concurrentiestrijd, overheersing en dominantie ons niet verder zullen helpen. We zijn langzaam aan het transformeren van een destructieve ‘mannelijk gestuurde’ wereld naar een samenleving die gebouwd is op ‘vrouwelijke’ waarden zoals intuïtie, verbinding en balans, simpelweg omdat het enige alternatief complete destructie is.

De transformatie wordt aangestuurd door vrouwen die unapolegetic, welbespraakt en zelfverzekerd het publieke domein betreden. Anuna. Greta. Alexandria. Vrouwen die geen achternaam nodig hebben. Maar net zo belangrijk zijn vrouwen die minder zichtbaar zijn.  Vrouwen die zich niet conformeren aan de norm en niet in de schaduw van mannen gaan staan. Die zich niet verontschuldigen en zich niet in de rede laten vallen. Vrouwen die zich niet zomaar laten aanraken of op verzoek glimlachen. Vrouwen waar de zittende macht doodsbang voor is en dus wanhopig probeert in toom te houden. Door te mansplainen, te negeren of te intimideren.

“Als vrouwen beseffen dat zij kunnen leiden zonder te domineren, is de onderdrukking voorbij.”

Maar ook door ons angstvallig gevangen te willen houden in strakke rokken en hoge hakken. Deze kledingstukken zijn uitvindingen om de bewegingsvrijheid van vrouwen in te perken, zodat we minder bedreigend zouden zijn. Verhalen over wat representatief of aantrekkelijk is, zorgen ervoor dat deze beklemmende kledingvoorschriften in stand worden gehouden. Zo zijn vrouwen zelf gaan geloven dat ze ongemakkelijke kleding ‘gewoon mooi’ vinden. Want als vrouwen beseffen dat zij kunnen leiden zonder te domineren, dan is de onderdrukking voorbij en zijn mannen hun zo geliefde macht voorgoed kwijt. Niet omdat vrouwen de macht hebben overgenomen, maar omdat macht een compleet achterhaald concept is gebleken.

De weg naar een betere wereld komt niet zonder weerstand. Als je kijkt naar onze huidige wereldleiders zou je denken dat we terug gaan in de tijd. De strijd voor een betere wereld vraagt om noeste arbeid en heeft dus een passend uniform nodig. Trek dus een comfortabel pak aan, niks te power suit of vrouwenpak. Een pak is een pak. En laat je hakken thuis. Niks mis met sneakers. Niet omdat je je niet sexy zou mogen kleden, maar simpelweg omdat we het ons niet kunnen veroorloven langzaam te bewegen. Time is up, so let’s start moving.

Tekst: Nadine Ridder, freelance creatief strateeg en opiniemaker.
Foto: Istock

Schrijf je reactie

Charlie geeft regelmatig het woord aan mensen die - net als wij - geen blad voor de mond nemen.

Lees verder in Wereld

Colofon

Adres Redactie

Toko Space t.a.v. Charlie Magazine
Statiestraat 139
2600 Antwerpen