Sien heelt je gebroken hart met haar food performance

Theaterstudente Sien Vanmaele (25) stelt deze maand haar monoloog Spijs voor liefde voor in Gent. In het alternatieve afstudeerproject heelt ze liefdesverdriet door voor haar publiek te koken: “Ik ben een soort van priester in mijn eigen eucharistieviering.”

Hoe kwam je erop om liefdesverdriet met koken te genezen?
“In juni vorig jaar gingen mijn lief en ik uit elkaar. We waren echte Bourgondiërs en samen koken was belangrijk in onze relatie. Door liefdesverdriet at ik bijna niet meer. Elk gerecht dat ik bereidde, deed me aan hem denken. Op een gegeven moment vond ik het welletjes geweest. Ik had net een nieuw kookboek gekocht en besloot om daar elke dag een lekker gerecht uit klaar te maken. Omdat ik zo ongelukkig was, onderzocht ik welk voedsel helpt tegen liefdesverdriet. Dat idee vormt de basis van mijn voorstelling.”

Spijs voor liefde is een food performance. Ik denk dat ik dat woord zelf heb uitgevonden. Online vind ik het wel terug, maar de beschrijvingen passen niet bij mijn definitie. Een food performance is voor mij een theaterstuk waarin je eten als expressiemiddel of als onderwerp gebruikt. Het is niet de eerste keer dat ik een stuk maak over koken. Eerder bracht ik al een sound cooking performance, gebaseerd op kookgeluiden. Mijn eerste food performance was Vogelnestjes in madeirasaus, waarin ik het publiek zelf de Vlaamse klassieker laat bereiden en opeten.”

Laat je je publiek ook koken in Spijs voor liefde?
“Nee. Ik bereid de verschillende gangen voor de toeschouwers alleen, als een soort van priester in mijn eigen eucharistieviering. Ik ga ervan uit dat iedereen al een vorm van liefdesverdriet heeft ervaren, of die nu al verwerkt is of niet. Het eten is een ritueel dat het publiek kan helen. Om die ervaring tastbaarder en sensueler te maken, eten de mensen met hun handen. Bestek vond ik wat te chique. Elk ingrediënt heeft een betekenis die verbonden is met de liefde, maar de connectie is niet altijd voor de hand liggend. Zo gebruik ik geen chocolade omdat dat te veel doet denken aan Valentijnsdag. Vlees wou ik wel in de voorstelling omdat dat voor zonden en offers staat. Ook de passievrucht mocht niet ontbreken.”

Iedereen heeft al eens een vorm van liefdesverdriet ervaren. Het eten is een ritueel dat het publiek kan helen.

“Ik leg de betekenis van de ingrediënten niet uit. Dat zou de magie doen verdwijnen. Het eten spreekt voor zich omdat het voor elke persoon iets anders kan betekenen. Tijdens het bereiden van de maaltijd vertel ik een atheïstische parabel over een vrouw die alles wat er in de liefde gebeurt, beschrijft vanuit een kookstandpunt. Zo bereidt ze bijvoorbeeld een feestmaal voor haar geliefde die maar niet komt opdagen.”

“Ik haalde inspiratie uit allerlei culturen en mythes. In de homeopathie vond ik kruiden en uit het christendom en de joodse cultuur baseerde ik me op recepten die gelinkt zijn aan maaltijdrituelen. Ik had ook veel aan het boek Afrodite van de Chileense Isabel Allende. Dat gaat over het opwekken van lust en de liefde bedrijven aan de hand van ingrediënten.”

Sien

Elk ingrediënt in Siens voorstelling heeft een betekenis die gelinkt is aan liefde: “Passievrucht mocht niet ontbreken.”

Waarom koos je voor een monoloog?
Spijs voor liefde zou niet tot zijn recht komen als ik niet de enige persoon op de scène was. Ik stel een vrouw voor die alleen en onbeholpen is. In een monoloog moet je geen compromissen sluiten en kan je je eigen stijl ontwikkelen. Ik voel me vaak beperkt door de tekst van een ander. Alleen op een podium staan is heftig omdat het zo persoonlijk is, maar de stressontlading geeft je achteraf de grootste kick. Het is eng om alleen met je werk op scène te staan want als het publiek iets afkraakt, ben jij het. Gelukkig waren de reacties op de try-out van Spijs voor liefde positief. Toen iemand de atmosfeer ‘als in een wellness’ omschreef, gaf me dat veel voldoening.”

Ik oefende mijn recepten in de schoolkantine en vroeg soms aan anderen om mijn eten te proeven.

Hoe ga je in het dagelijkse leven om met alleen zijn?
“Enkel in de keuken verdraag ik mezelf. Als ik down ben, grijp ik naar het comfort food dat mijn mama vroeger maakte: veel kaas, aardappelen, vlees en groenten. De Belgische kost uit mijn kindertijd. Het liefdesverdriet was zwaar, maar het voorbije jaar heb ik geleerd om op mijn eentje te zijn. Als ik aan een soloproject werkte, was er niemand die op mij wachtte aan het repetitielokaal. Je kan doen wat je wil, maar je hebt er veel discipline voor nodig. Echt alleen theater maken is bijna onbegonnen werk omdat je niet aan je stuk kan schaven zonder feedback. Ik oefende mijn recepten in de schoolkantine en vroeg soms aan anderen om mijn eten te proeven.”

Waar komt jouw passie voor theater vandaan?
“Zeker niet van mijn familie. Mijn ouders gaan enkel naar een voorstelling als ik erin meespeel. Die liefde moet vanuit mezelf gekomen zijn. Ik kan me geen tijd herinneren waarin ik niet op een podium stond. Ik had altijd de hoofdrol in het schooltoneel. Toch ben ik pas op mijn zestiende voor het eerst naar een theatervoorstelling gaan kijken, ook al maakte ik toen zelf al monologen.”

Staan er al nieuwe projecten op jouw agenda?
“Nog een voorstelling over liefdesverdriet. Deze keer wordt het een muziektheatervoorstelling waarvoor ik samenwerk met een muzikant. Daarnaast wil ik me verder verdiepen in de mogelijkheden van de food performance. Vogelnestjes in madeirasaus lijkt me goed uit te werken voor scholen en bedrijven.”

Om Siens helende voedselritueel zelf mee te maken, kan je op donderdag 9 en vrijdag 10 juni terecht in Gent. Kunstencentrum Campo vraagt enkel de kostprijs van het eten: € 7 per persoon. Er is plaats voor veertig personen per voorstelling. Op zondag 28 augustus speelt Spijs voor liefde op het Limburgfestival. De speeldata tijdens het Nederlandse Cultura Nova (vrijdag 26 augustus tot zondag 4 september 2016) staan nog niet vast.

Foto’s: Lisa Debruyne

Plaats zelf een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Zonder jou geen Charlie!

Kom bij de leukste club van het internet en krijg: 2 bookzines per jaar, Charlie goodies en toegang tot alle online artikels.

En het allerbelangrijkste: de wetenschap dat je bijdraagt aan een stem die nodig is!

Colofon

  • Hoofdredactie Jozefien Daelemans
  • Chef redactie Selma Franssen
  • Marketing & partnerships Sophie Docx
  • Art Direction & fotografie Sarah van Looy Carmen de Vos Sandra Mermans
  • Design & code Birdseye design
Adres Redactie

Toko Space
t.a.v. Charlie Magazine
Statiestraat 139
2600 Antwerpen