“Seks is een gedoe geworden”

Omdat je niet op het Belgische weer kan rekenen voor een hete zomer, doen wij eigenhandig de temperatuur een paar graden stijgen. Tijdens de zomermaanden trakteren we jullie elke week op een heet verhaal. We selecteerden de warmste woorden uit ons archief en vulden ze aan met heerlijk materiaal van onze nieuwe auteurs. Sit back, relax en laat je fantasie de vrije loop.
Ik ben meer dan tien jaar samen met mijn man, we hebben een huis aan de rand van de stad, twee kinderen en nog net geen huisdier om het plaatje compleet te maken. Onze relatie heeft hoogtes en laagtes gekend, maar is nu solid as a rock. In die meer dan tien jaar tijd ben ik nooit een man tegengekomen die slimmer en grappiger is dan hij en die harder om mijn moppen kan lachen. Twee handen op één buik, partners in crime, compagnons de route, you get the picture.

Ons seksleven is soms onbestaand en soms springlevend. Het gebeurt wel eens dat we zes weken na elkaar niet vrijen. Zeker nu ons seksleven moet concurreren met Netflix. Maar af en toe is er ook zo’n topweekend waarin we drie keer van bil gaan. Waarna we altijd tegen elkaar verzuchten: waarom doen we dit niet vaker? Aja, het huishouden, de kinderen, het werk…

Soms zijn die vrijpartijen een gezond maar fantasieloos tussendoortje, een beetje zoals een zoutloze cracker. Soms zijn ze hedonistisch en een beetje ranzig zoals een pak frieten na een avondje zwaar uitgaan (meestal het moment voor dergelijke vrijpartijen). En soms zijn ze mindblowing lekker zoals een verukkelijk gerechje van Sergio Herman. Ik mag dus eigenlijk niet klagen.

Seks is een gedoe geworden, het gebeurt nog veel te weinig spontaan.

En toch wringt het de laatste tijd steeds vaker. Ik verlang naar meer. Seks is een gedoe geworden, het gebeurt nog veel te weinig spontaan. Net wanneer je een moment had gevonden waarop je beiden niet te moe was en net evenveel goesting had, stormen je kinderen ongevraagd de kamer binnen. Of ze roepen om een glaasje water net op het moment waarop je je wilde laven aan je man. Weg sfeer.

Ik fantaseer veel en heb minstens één keer per week een erotische/pornografische droom. In de douche dwalen mijn gedachten af naar ongeremde seks, waarbij hij mij in de gang tegen de muur plakt of ongevraagd op het aanrecht neemt. Of seks met een andere man, die al dan niet fictief is. Fantasieën waarin ik er altijd spetterend uitzie, er geen kaaskorstjes op de vloer liggen en er geen speelgoed in de buurt is dat er mij aan doet herinneren dat ik ook MOEDER ben.

Erg frustrerend allemaal. Dan heb je eindelijk waar je heel je leven naar verlangt, dan nog is het gras altijd groener aan de overkant. Zit het in onze natuur, dat onstilbare verlangen naar ongeremde seks of is het iets dat ons opgedrongen wordt, in films en series als Mad Men? En kunnen we het bijgevolg dan ‘afleren’? Of ligt het simpelweg aan mij en moet ik wachten tot mijn seksdrive afzwakt? Ik ben volgens de statistieken immers op mijn seksueel hoogtepunt.

Ik ben als de dood voor de menopauze. Daar sta je dan, met een droge pruim en en geen vent die nog naar je omkijkt.

Mijn man en ik praten hier wel eens over. Hij vreest dat ik me op een gegeven moment zo hard wil verliezen dat ik me op een dronken avond laat overmeesteren door mijn hormonen en een foute man. Völlig losgelöst von der Erde. Elke avond wanneer ik alleen op stap ga, spreekt hij me streng toe: “Waag het niet, he!”

Ik ben dan weer als de dood voor het moment waarop ik in mijn menopauze beland en mijn man zin krijgt in een sappiger stukje fruit. Daar sta je dan, met een droge pruim en een hypotheek om helemaal alleen af te betalen. Moederziel alleen en geen vent die nog naar je omkijkt.

Sexiness = bezit + vrijheid, zegt een wijs man met een Franse naam en een groot voorhoofd. Het idee dat je heel dicht bij iemand kan zijn die toch een beetje vreemd aan jou is, vinden we enorm prikkelend.

En daar wringt het schoentje. Door onze gesynchroniseerde agenda’s, het gedeeld boodschappenlijstje en onze twee kinderen zijn onze levens volledig met elkaar verstrengeld. Er blijft weinig vrijheid over. Het niet meer kunnen doen met je man wanneer de zin het grootst is. Of het niet meer kunnen doen met een man die je amper kent. Het gevoel van vrijheid kortom.

‘We moeten het gewone wat meer appreciëren’, zegt een andere denker met een even groot voorhoofd, maar iets meer haar. Tevreden zijn met luie ochtendseks in vuile lakens. Voldoening nemen met 1 keer per maand leuke seks in plaats van ons blind te staren op seksscènes waarin twee perfecte lijven zich overgeven aan elkaar in een passioneel moment.

Ja, makkelijker gezegd dan gedaan, denk ik dan. Als het zo simpel was, dan deed iedereen gewoon afstand van zijn vuile goestingskes. Lekker makkelijk, gewoon jezelf even streng toespreken: “Een beetje dimmen, meisje.”

Hier zitten we dan, met de seksdrive van een holbewoner, tussen onze vier muren, stiekem porno te downloaden of te sms’en met die collega van de salesafdeling.

Maar dat gaat zomaar niet. Onze oerdrift lijkt in de weg te staan van een bevredigende, lange monogame relatie. En al helemaal van ons huisje-boompje-beestje-ideaal. Kijk maar eens om je heen. Hoeveel koppels ken jij die nog samen zijn en nog steeds volledig tevreden met hun seksleven? En hoeveel koppels ken je die stiekem de katjes in het donker knijpen? Of die hals-over-kop verliefd worden op een ander en er vandoor gaan, met alle gevolgen van dien?

Hier zitten we dan, met de seksdrive van een holbewoner, tussen onze vier muren, stiekem porno te downloaden of te sms’en met die collega van de salesafdeling. Of plannen te maken om samen naar de parenclub te gaan om het vuur terug aan te zwengelen.
Gelukkig is mijn fantasie groot genoeg om me de troosteloosheid daarvan in te beelden. Dan toch liever de seks op zondagochtend in vuile lakens. Met een beetje geluk houden de kinderen voor één keer hun kop.

Foto: Istock
4 reacties
  • Angi Van Damme says:

    « Ik ben als de dood voor de menopauze. Daar sta je dan, met een droge pruim en en geen vent die nog naar je omkijkt »
    Droge pruim, menopauze en geen vent die nog naar je omkijkt ?
    Nee, nee, lief ding. Wij, vrouwen in de menopauze, droge pruim of niet, wij LEVEN! En we moeten ons niet meer druk maken over vuile pampers, kinderen die huilen of ongevraagd de kamer binnenstormen en noem maar op.
    We hebben misschien wat rimpeltjes meer en hangende borsten erbij, maar we kunnen charmant en verleidelijk blijven! Maar vooral, we hebben al wat meer jaartjes geleefd en ervaring opgedaan en ons ook misschien in al die jaren bevrijd van allerlei complexen, seksueel of niet.
    Wie zijn onze idealen? Kijk maar naar de uiterst verleidelijke sterren als Sharon Stone, Meryl Streep, Diane Keaton. Er staat gewoonweg geen leeftijd op charme. Onze lookings zijn misschien wat minder fris, maar we hebben nog zoveel te bieden!
    Dus droge pruim zou ik ons zeker niet noemen. Opgelet voor de horde 50+ vrouwen met een groot seksappeal die ook hun «mannetje » kunnen staan in bed. Lees, grote sensualiteit, liefkozingen, seksualiteit en genot kunnen bieden aan hun partner en vooral aan henzelf !
    Groetjes van een 50 plusser (met nog veel seksuele fantasieën, nog veel liefde en seks in haar leven !)
    Ps : er zullen ook 50+ zijn met een droge pruim zoals er ook 16+ zullen zijn vol met complexen en weinig stimulerend seksleven.

  • Silvia says:

    Seksuologe Esther Perel schreef een interessant boek rond dit thema: “Erotische intelligentie”. Haar Ted Talk hierover is ook de moeite: http://www.ted.com/talks/esther_perel_the_secret_to_desire_in_a_long_term_relationship?language=nl
    Boeiende madam die geen blad voor de mond neemt, iets voor Charlie dacht ik zo 😉

Plaats zelf een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Zonder jou
geen Charlie!

We hebben jou nodig om ons magazine te blijven maken. Kom dus bij de club en krijg:

  • 2 bookzines (nr. 8: najaar 2018, nr. 9: voorjaar 2019)
  • Charlie goodies toegang tot alle online artikels
  • En het allerbelangrijkste: de wetenschap dat je bijdraagt aan een stem die nodig is.

Zonder jou, geen Charlie!

Er is meer dan ooit nood aan eerlijke verhalen en het geloof dat we dingen kunnen veranderen. Hell yeah. Word een Charlie en maak ons magazine mee mogelijk.

Ik word lid!

Colofon

  • Hoofdredactie Jozefien Daelemans
  • Chef redactie Selma Franssen
  • Marketing & partnerships Sophie Docx
  • Art Direction & fotografie Sarah van Looy Carmen de Vos Sandra Mermans
  • Design & code Birdseye design
Adres Redactie

LDV United
t.a.v. Charlie Magazine
Rijnkaai 100
2000 Antwerpen