Het seksleven zoals het is: orgasme gezocht

In seksscènes in films zien we meestal strakke lijven gehuld in mooie lingerie, die elegant over elkaar heen liggen kronkelen. Maar seks in het echte leven is een stuk morsiger en complexer. Daarom geven wij een eerlijke inkijk in onze slaapkamer, zonder taboes en verbloemingen. Van een onenightstand tot soloseks, zo gaat het er écht aan toe. Vandaag: twintig piemels, nul orgasmes.
Seks, dat is mijn ding wel. Het liefst heb ik het wat kinky, met genoeg afwisseling wat standjes en bedpartners betreft. Ondertussen staan er twintig mannen op mijn lijstje van veroveringen. Ik ben er dan ook vroeg mee begonnen: op mijn veertiende had ik voor het eerst seks. Achteraf gezien heel jong, maar ik was als kind al heel nieuwsgierig naar mijn lichaam en dat van anderen. Die nieuwsgierigheid en ik zijn ondertussen grotendeels bevredigd – maar niet helemaal. Want een orgasme heb ik nog nooit gehad.

Niet dat ik niet genoeg geprobeerd heb. Als elfjarige was ik al vurig met mezelf aan het experimenteren. Zoals niet nader genoemde jongerenbladen aanraadden, nam ik er al eens een spiegeltje bij om eens te kijken hoe het daarbeneden allemaal in elkaar zat en beleefde ik af en toe een passioneel nachtje met mijn knuffelbeer. Toen ik dertien was, wisselde ik Diddl in voor mijn allereerste liefje. Met hem ging ik na schooltijd op ontdekkingstocht in de struiken naast het lokale voetbalveldje. En ruim een jaar later, was ik dus klaar voor mijn eerste “echte” keer.

“Ik vertelde hem dat dat nog nooit gelukt was – noch tijdens het vrijen, noch tijdens het masturberen.”

Mijn eerste bedpartner had al een vriendinnetje gehad voor mij. Ik vertrouwde dus op zijn expertise als ervaringsdeskundige. Hij leidde, ik volgde. Ik vond het normaal dat seks eindigde wanneer hij was klaargekomen en dacht helemaal niet na over hoe het zat met mijn genot. Ik had daarna redelijk wat onenightstands, en ook daarbij stelde ik mijn gebrek aan orgasmes niet in vraag. Die avontuurtjes voor één nacht werden vaak eerder geïnspireerd door een mix van alcoholconsumptie en goesting dan weloverwogen beslissingen. En ik ben niet iemand die achteraf kritisch reflecteert over de afgelopen vrijpartij. Eerder iemand die de aanzet geeft voor een tweede ronde.

De eerste die inzat met mijn lichamelijk hoogtepunt, was mijn veertiende bedpartner. We waren toen beiden negentien en een paar maanden lang belandden we geregeld samen in bed. “Kom jij eigenlijk klaar tijdens de seks?”, vroeg hij me na een onstuimig onderonsje. Ik vertelde hem dat dat nog nooit gelukt was – noch tijdens het vrijen, noch tijdens het masturberen. Wel was ik al vaak dicht bij een orgasme geweest, maar om één of andere reden stopte ik dan altijd. Ik tilde mijn hand op of verschoof een beetje zodat mijn bedpartner niet meer tegen mijn clitoris zat aan te duwen. Waarom? Geen idee. Misschien ben ik gewoon bang om te emigreren naar het land der orgasmes, al wil ik het ook heel graag.

Achteraf babbelde ik erover met een paar vriendinnen. Veel van hen hadden ook ooit hetzelfde probleem gehad, maar zij waren daar ondertussen allemaal al van verlost. Zij raadden me aan het nog eens alleen te proberen – een ontspannend badje nemen, een beetje porno opzetten en het gewoon laten gaan. Maar het lukte niet. Met alle frustraties van dien. Ondertussen heb ik twee lange relaties achter de rug en ik merkte dat ook mijn vriendjes er heel onzeker van werden. Dat vind ik misschien nog erger dan dat ik mezelf nooit over de streep kan trekken. Want ik geniet echt enorm van seks, maar omdat ik nooit klaarkom, dachten mijn vriendjes dat ze tekortschoten.

“Ik heb al botergeile seks gehad met super knappe kerels. Daarom frustreert het me ook dat die ontlading nooit komt.”

Zo zag ik het helemaal niet. Het is míjn probleem, waar zij helemaal geen schuld of verantwoordelijkheid aan dragen. Beiden hebben ze altijd enorm hun best gedaan om mij te plezieren. Een van hen wilde me zo graag doen klaarkomen, dat hij een hele avond plande met mijn orgasme als hoofddoel. Eerst een romantisch etentje, daarna een zwoele nacht. Denk Fifty Shades of Grey maar dan met goede dialogen. Hij bond mijn polsen aan zijn bed vast met handboeien en mijn voeten met riemen. Ik kreeg ook een blinddoek op zodat ik me volledig op mijn gevoel kon focussen. Hij kietelde me met een zweepje, haalde zijn vibrator boven, bevredigde me oraal en toen ik er praktisch om smeekte, penetreerde hij me. Het werd de meest passionele seks van mijn leven. Maar het orgasme bleef uit.

Dat was een enorme domper op de sfeer. Ik zag aan hem dat hij erg teleurgesteld was. In de rest van ons seksleven hebben we het dus een beetje gelaten voor wat het was. Gewoon genoten van elkaar zonder dat orgasme altijd als doel te stellen. En begrijp me niet verkeerd, ik geniet enorm van seks. Ik heb al botergeile seks gehad met super knappe kerels. Daarom frustreert het me ook dat die ontlading nooit komt. Maar opgeven staat niet in mijn sekswoordenboek. Nu ik weer vrijgezel ben, ben ik helemaal vrij om nieuwe dingen uit te proberen, met nieuwe mensen en hopelijk ook talrijke orgasmes. Misschien lukt het na het schrijven van dit stuk miraculeus wel. Want ik zal niet bevredigd sterven voor ik the big O van mijn bucketlist kan schrappen.

Lees ook: De orgasmekloof bestaat. Maar we kunnen er iets aan doen.
Lees alle verhalen in de reeks Het seksleven zoals het is
Foto: Istock

Plaats zelf een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Zonder jou geen Charlie!

Kom bij de leukste club van het internet en krijg: 2 bookzines per jaar, Charlie goodies en toegang tot alle online artikels.

En het allerbelangrijkste: de wetenschap dat je bijdraagt aan een stem die nodig is!

Nu of nooit

Zonder jouw steun, stopt Charlie!

Hey daar, leuk dat je Charlie leest! Maar wist je dat slechts 1,3% van onze lezers lid is van Charlie en zo ons magazine financieel ondersteunt? Daarmee redden we het niet. Daarom starten we een fundraising om € 100.000 op te halen.Het is nu of nooit voor Charlie.

Riep jij al eens ‘fuck yeah’ bij het lezen van onze stukken? Wil je dat Charlie blijft bestaan? Open dan je hart en je portefeuille. Doe een gift, neem een jaarabonnement of geef er één cadeau!

Alleen met jouw steun kunnen we Charlie blijven maken. We keep it real. Als wij het niet meer doen, wie dan wel?

  • Jaarabonnement

    50

    • 2 bookzines per jaar
    • 1 jaar toegang tot alle online artikelen

    Ik neem een abonnement! Ik doe er een cadeau!

  • Ik steun Charlie

    • En draag bij aan een stem die nodig is!

    Verkrijgbaar!

  • Online abonnement

    25

    • 1 jaar toegang tot alle online artikelen

    Ik neem een online abonnement!

Wil je meer doen?

Ben of ken je een bedrijf of organisatie die gelooft in onze missie en een grotere gift of sponsoring wil doen? Iemand die bereid is om te investeren in kwaliteitsvolle journalistiek en jong vrouwelijk talent? Kijk hier welke opties er zijn en neem contact met ons op.

Hoe kan ik helpen?

Colofon

  • Hoofdredactie Jozefien Daelemans
  • Chef redactie Selma Franssen
  • Marketing & partnerships Sophie Docx
  • Art Direction & fotografie Sarah van Looy Carmen de Vos Sandra Mermans
  • Design & code Birdseye design
Adres Redactie

LDV United
t.a.v. Charlie Magazine
Rijnkaai 100
2000 Antwerpen