Ghosting: niet zo geestig

Ghosting: niet zo geestig

Elisabeth Timmermans onderzoekt waarom mensen elkaar, na de chat of date, negeren op dating apps

Yes, Tinder! Dé oplossing voor eenzamen en geilaards overal te lande. Een lief vinden vanuit je zetel, gezellig een beetje chatten, wat kan er fout gaan? Best wel wat, zo blijkt, en dan hebben we het niet alleen over dick pics. Want voor je het weet ben je emotioneel geïnvesteerd in een onbekende, die jou vervolgens volledig negeert. Maak je geen illusies, jij wordt geghost. Waarom mensen dat doen wil communicatiewetenschapster Elisabeth Timmermans onderzoeken.
Ghosting. De persoon die je hebt leren kennen via een dating app en waar je mijlendiepe gesprekken mee hebt zitten voeren, die verdwijnt als een geest. Je hoort of ziet hem of haar niet meer. De waarom kom je niet te weten, want je crush is van de aardbol verdwenen. Maar niet van zijn of haar Instagramaccount, daar blijven de wat-is-het-leven-geweldig kind of stories vrolijk voorbijstromen. Wat is hier gaande?

“Op dating apps heb je ineens toegang tot een grote poel datingpartners”, legt onderzoekster Elisabeth Timmermans uit. “Je legt snel contact met mensen, hebt een gezellig gesprek en het loopt goed. Maar dan ga je twijfelen. Je bedenkt dat er nog zoveel andere potentiële kandidaten zijn. Je hoeft niet per se met deze ene persoon te praten. En dan ga je mensen afblokken: je antwoordt niet meer, vergeet hen, zonder daar eigenlijk een verklaring voor te geven.”

“Veel mensen zeiden dat ghosting een van de pijnlijkste dingen was die ze via dating apps meemaakten.”

Elisabeth voerde in het begin van dit jaar onderzoek naar de online dating-ervaringen van mensen in België en Nederland. Ze vroeg zich vooral af hoe het eraan toegaat op dating apps zoals Tinder en consorten. “Als ik mensen vroeg naar hun negatieve ervaringen, dan kwam zo goed als bij iedereen het thema van ghosting naar boven. Veel mensen zeiden dat het een van de pijnlijkste dingen was die ze via dating apps meemaakten.”

En dat kan Elke (32) beamen. Twee jaar geleden kwam zij een ghoster tegen die niet aan zijn proefstuk toe was. “Ik was aan het daten met een kerel en dat ging allemaal vrij goed. We zagen elkaar twee keer per week, ik bleef ook regelmatig bij hem slapen. Ik zag het positief evolueren, was ook echt verliefd op hem. Tot hij plots een ‘drukke agenda’ kreeg. Hij was vaak op reis of op weekend en ik zag of hoorde hem bijna niet meer. Ik heb dat toen aangekaart op wat uiteindelijk onze laatste date geworden is. Want daarna was het helemaal afgelopen. Hij reageerde nog amper op mijn berichten, hij wilde ook niet meer afspreken, en ik heb nooit geweten waarom. Achteraf bleek dat hij er meerdere ‘vriendinnetjes’ tegelijk op nahield.”

“Dat is net het pijnlijke aan ghosting”, vertelt Elisabeth daarover. “Je krijgt niet de kans om het af te sluiten. Als je het persoonlijk uitmaakt met iemand, krijg je vaak te horen waarom. Je kan beginnen aan je verwerkingsproces. Bij ghosting krijg je geen verklaring van de ander en daardoor kan je het ook niet verwerken. Je blijft achter met zoveel vragen en dat kan heel pijnlijk zijn. Zeker als je het gevoel had dat er wel potentieel in zat. Je krijgt het signaal dat de ander er nadrukkelijk voor gekozen heeft om jou te negeren. Want er zijn vandaag zoveel kanalen om iets te laten weten en hij of zij is wel nog actief op andere sociale media, Instagram bijvoorbeeld.”

“Bij ghosting krijg je geen verklaring van de ander en daardoor kan je het ook niet verwerken.”

Wanneer Elisabeth bij de deelnemers van haar dating app-onderzoek polst of zij zelf al eens iemand geghost hebben, dan was het antwoord zo goed als bij iedereen ook ja. “Maar dat ervaarden zij als minder pijnlijk voor de andere persoon. Van een vrouw wordt bovendien niet altijd aanvaard dat ze iemand afwijst of nee zegt. Dan is het misschien makkelijker om iemand gewoon te ontmatchen of te blokkeren. Dan kan die ook niet meer vervelend doen. Maar daarom snapt de andere persoon nog niet altijd wat er mis gegaan is.”

Die tactiek probeerde Katrijn (33) toe te passen. “Ik sprak een keer of twee af met iemand. Leuk, maar niets speciaals. Hij begon me daarna random berichtjes en selfies te sturen. In het begin bleef ik vriendelijk, maar hij snapte mijn hints niet. Dan heb ik maar vlakaf gezegd dat ik niet geïnteresseerd was. Ook dat kwam niet binnen, hij wou nog altijd afspreken. Ik antwoordde niet meer, ontvriendde hem op Facebook, dus begon hij me maar ouderwets te sms’en. Maanden aan een stuk. Al die tijd heb ik zijn berichten genegeerd. Ik denk dat hij het pas na een half jaar (of misschien was het langer) heeft opgegeven. Om dan onlangs tóch nog eens een bericht te sturen via LinkedIn!”

Tyscha (27) belandde dan weer onbedoeld aan beide kanten van het ghosting-spectrum. “Vorig jaar had ik op Tinder een tof gesprek met een jongen en we besloten om eens af te spreken. Ik kreeg toen eerder een wij-zouden-goede-vrienden-kunnen-zijn-vibe, maar we zijn blijven praten. Ondertussen was ik wel nog actief op Tinder. Ik leerde iemand kennen met wie het beter klikte en aan wie ik liever mijn aandacht besteedde. Daardoor antwoordde ik jongen nr. 1 steeds minder. Zijn laatste bericht heb ik wel gelezen, maar ik heb toen niet meer geantwoord. Maar karma is a bitch. Het ging namelijk heel goed met jongen nr. 2. Maar na een paar dates kreeg ik van hem plots geen antwoord meer. Hij zei wel nog dat hij “zijn zoektocht naar een prinses wilde verder zetten”. Ik ben toen wel even boos op hem geweest, maar ja, ik heb het zelf ook gedaan. What goes around comes around.”

“Hoe vaker je het zelf meemaakt, hoe normaler je het vindt en hoe meer je het misschien zelf zal gaan doen.”

“Mensen ghosten inderdaad niet altijd opzettelijk”, zegt Elisabeth. “Ik vermoed dat er een soort gewenning optreedt. Hoe vaker je het zelf meemaakt, hoe normaler je het vindt en hoe meer je het misschien zelf zal gaan doen. Je zal gaan denken dat het eigenlijk niet zo erg is en misschien zal je het zelf ook minder pijnlijk vinden. Je bouwt een soort buffer op. Maar dat is dus alleen maar een vermoeden. Ghosting is een relatief nieuw fenomeen, en er bestaat nog weinig onderzoeksmateriaal over. Daarom ben ik nu dus bezig met een specifieke studie rond ghosting. Ik ben volop bezig data te verzamelen en binnen een paar weken kan ik die beginnen analyseren.”

Wil je ook je ervaring als ghoster of ghostee delen met Elisabeth? Dan kan je deelnemen aan haar onderzoek via deze link. Het doel van haar onderzoeksproject is om zoveel mogelijk verschillende ghosting-ervaringen te verzamelen, zodat ze het fenomeen beter in kaart kan brengen.
Illustraties: Istock

Plaats zelf een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Zonder jou geen Charlie!

Kom bij de leukste club van het internet en krijg: 2 bookzines per jaar, Charlie goodies en toegang tot alle online artikels.

En het allerbelangrijkste: de wetenschap dat je bijdraagt aan een stem die nodig is!

Colofon

  • Hoofdredactie Jozefien Daelemans
  • Chef redactie Selma Franssen
  • Marketing & partnerships Sophie Docx
  • Art Direction & fotografie Sarah van Looy Carmen de Vos Sandra Mermans
  • Design & code Birdseye design
Adres Redactie

LDV United
t.a.v. Charlie Magazine
Rijnkaai 100
2000 Antwerpen