Als er al een slinger doorslaat, dan is het nu

Alek Minassian reed met een bestelwagen in op 24 voetgangers in Toronto en maakte 10 dodelijke slachtoffers. Voordat hij tot actie overging postte hij op Facebook zijn misogyne motivaties en bracht hij hulde aan Elliot Rodger, die in 2014 zes mensen in Californië vermoordde, omwille van vergelijkbare misogyne redenen. Minassian kondigde in zijn post het begin van de ‘incelrebellie’ aan. Maar wat zijn incels? Seksuoloog Wim Slabbinck dook in de online wereld van de onvrijwillige celibatairen.
Twintig jaar geleden bedacht de vrouw Alana, die haar achternaam niet bekend wil maken, het woord ‘incel’. Incel was een online groep waar lonely hearts steun konden vindenWist zij veel dat haar term jaren later gekaapt zou worden door een groeiende groep mannen die misogynie op alle mogelijke wijzen wensen te ventileren.

“Alfamannen, ook wel ‘Chads’ genoemd, hebben seks met te veel vrouwen, waardoor incels uit de boot vallen.”

In een incel-podcast, die kort na de Toronto-aanval werd uitgezonden, hoor ik dat incels iets moeten doen aan het polygamie-probleem. Alfamannen, ook wel ‘Chads’ genoemd, hebben seks met te veel vrouwen, waardoor incels uit de boot vallen. De makers van de podcast leggen de verantwoordelijkheid hiervoor echter niet bij de alfamannen. Nee, het zijn de vrouwen, de ‘cunts’ die straf verdienen. Deze denkwijze is het gevolg van een cultuur waarin mannen wordt aangeleerd dat ze scoren als ze vrijen, dat het goed is om te jagen en waarin het bon ton is om vrouwen te beschrijven als objecten. Het summum van het seksisme waar #metoo naar refereert, vind je in deze achterbuurten van het internet, waar incels oproepen om vrouwen te verminken, verkrachten en te doden.

Recht op seks?

Enkele maanden geleden veranderde de wereld toen honderdduizenden mannen en vrouwen met #metoo aangaven dat we het moeten hebben over machtsrelaties, seksuele grenzen en seksisme. #metoo gaat over het feit dat iedereen baas zou moeten zijn over eigen lijf. Een verkrachting gebeurt niet zomaar: heel wat seksistisch gedrag, insinuaties, grappen, ongewenste aanrakingen gaan er vaak aan vooraf. Seksisme ligt zo aan de basis van het gedrag dat kan ontsporen in verkrachting of zelfs moord.

“Laten we wel wezen: incels hebben toegang tot seks. Daar hebben ze hun linker- en rechterhanden voor.”

Incels vinden dat zij ook rechten hebben. Wat je op hun fora vooral leest, is dat ze het recht hebben om te vrijen. En dat klopt: seks is een basisrecht, maar wel in de zin dat dat het mogelijk moet zijn om je seksualiteit te exploreren, zonder dat daar enig aspect van dwang bij komt kijken. Je kan niemand verplichten om met jou te vrijen. Je recht op seks staat dus altijd in verhouding tot andere basisrechten.

En laten we wel wezen: incels hebben toegang tot seks. Daar hebben ze hun linker- en rechterhanden voor. Ze kunnen opgaan in porno, en als dat niet volstaat, kunnen ze een beroep doen op sekswerkers. Maar dat is niet genoeg: ze willen de alfavrouwen.

Incels zijn dus niet onvrijwillig celibatair. Celibatair zijn is een doelbewuste keuze. Ze vinden gewoonweg geen partner, omdat ze niet voldoende moeite doen, de vereiste capaciteiten niet bezitten, of te weinig kritisch naar zichzelf kijken. Wat de reden ook is: incels voelen zich eenzaam en verlaten. In hun mindset moeten vrouwen niets van hen. Zelf weten ze vaak niet hoe ze contact kunnen maken met een vrouw. En dus verenigen ze zich online.

Online echokamers

Dat doen ze op online platformen als Reddit en 4chan, waarop ze anoniem hun frustraties ventileren en gelijkgestemden uit de hele wereld vindenDe manier waarop sites als Reddit  werken, maakt dat de incelbeweging in sneltempo hun gedachtengoed over groepen, platformen en landsgrenzen heen kon verspreiden.

Iedereen kan anoniem op dit soort fora posten. Mensen verzamelen er rond bepaalde thema’s en wat het meest geliket wordt, komt helemaal bovenaan te staan. Daardoor verdwijnen kritische opmerkingen steevast naar de achtergrond, wint sensatie van reflectie en blijft de ideologische lijn scherp. Dat geldt ook voor de groepen waar incels verenigen.

“Incels organiseren aanvallen op feministen, versturen haatmail naar journalisten en vrouwelijke gamers.”

Incels zijn geen traditionele activisten. Ze werken van achter hun schermen. Van daaruit organiseren ze aanvallen op feministen, versturen ze haatmail naar journalisten en vrouwelijke gamers. Ze voeren DDOS-aanvallen uit op hun websites, photoshoppen foto’s waarbij er ejaculaat wordt aangebracht op het gezicht van vrouwen, ontwikkelen deepfake porno, waarbij het gezicht van een feministe wordt gemorphd op het lichaam van een andere vrouw, of ontwikkelen spelletjes waar het doel is om het hoofd van een feministe zo snel mogelijk in elkaar te slaan. Ze dreigen online met verkrachting, verminking en moord. En nu voeren ze het ook offline uit, getuige de daad van Alek Minassian.

Gelijksoortige websites vind je ook bij ons. Geenstijl.nl of p-magazine.be posten bijvoorbeeld regelmatig vrouwonvriendelijk materiaal, ter amusement van de kijker. Wanneer daar een ideologie bij wordt ontwikkeld, wordt het gevaarlijk. Dan krijg je de cocktail die kan leiden tot geweld, seksisme, aanranding, verkrachting, moord en terreur.

Veranderende machtsverhoudingen

De frustraties van de incels zijn een gevolg van de afbrokkeling van witte, mannelijke privileges. Incels voelen de grond onder hun voeten veranderen. Het Oude Rijk van witte mannen wordt verstoord door de vervrouwelijking van de werkomgeving, werkloosheid, de stagnatie van hun loon en een groeiende erkenning van de rechten van vrouwen, holebi’s, transgenders en mensen van kleur. In hun optiek glipt de wereld uit hun handen en landt die in de schoot van de vrouwen.

“De meeste incels groeiden op met de belofte dat zij later de wereld zullen runnen.”

Niettemin blijft de disbalans in privileges duidelijk in het voordeel van witte mannen: een recent artikel uit The New York Times illustreerde hoe lachwekkend de disbalans tussen mannen en vrouwen in managementposities is. In de wandelgangen van de Amerikaanse politiek is het namelijk even makkelijk om een man genaamd John te vinden, als het is om een vrouw te vinden. Het is dus niet zo dat de machtswereld van de witte mannen kantelt, maar het is wel zo dat het privilege van jonge witte mannen afbrokkelt.

De meeste incels groeiden op met de belofte dat zij later de wereld zullen runnen. Het zijn de mannen die al voor ze geboren waren een ongelooflijk en vaak niet in te halen voordeel ontwikkelden op vrouwen en mannen van kleur.

Opgeklopt met alle beloftes en verwachtingen van de goede baan, partner en huis die hen te wachten zullen staan, ontwikkelen zich daardoor narcistische mannen die teleurgesteld de volwassenheid binnen strompelen. Naast moeilijkheden in het vinden van werk, hebben ze weinig vrienden, communiceren ze vooral digitaal en ondervinden ze vaak moeilijkheden om partners te vinden. Het beloofde land vinden ze niet. Vereenzaamd vinden ze in de incel-ideologie lotgenoten.

Rode pil

Centraal in de incelfilosofie staat het concept van de rode pil. De mosterd haalden incels uit de film ‘The Matrix’waarin het personage Neo de keuze heeft tussen een rode en een blauwe pil. Indien Neo de blauwe pil neemt, zal hij geleefd worden en gedesillusioneerd eindigen, neemt hij de rode, dan zal hij alle lelijke waarheden over de wereld te weten komen. Incels nemen de spreekwoordelijke rode pil. Daarmee aanvaarden ze ‘de waarheid’ dat feministen mannenhaters zijn en dat vrouwen mannen willen brainwashen.

“De essentie: als het je niet lukt om vrouwen te verleiden, dan moet je ze maar dwingen om met je te vrijen.”

De kijk op de wereld die door red pillers wordt gepropageerd, is vooral gekleurd door gedateerde inzichten uit de evolutionaire psychologie. Bepaalde theorieën – die al lang weerlegd zijn – worden uit hun context getrokken. Je leest op hun fora dat vrouwen irrationeel zijn, dat vrouwen enkel bij mannen blijven tot ze een rijkere sugardaddy vinden, dat vrouwen die ‘nee’ zeggen eigenlijk ‘ja’ bedoelen en dat vrouwen het liefst van al eens goed gedomineerd worden.

Incels overgieten deze selectieve inzichten met een zeer misogyne en racistische saus. Zo gebruiken ze incrowd-termen als ‘cuck’ (een zwakke man wiens vriendin ontrouw is, meestal met zwarte mannen), ‘going caveman’ (seksueel domineren van een vrouw) en ‘bitch shield’ (vrouwen die mannen afwimpelen die interesse hebben in seks). Door middel van dit woordgebruik ontwikkelt zich zo een giftige en sektarische kijk op de wereld.

Met dit krakkemikkig onderbouwd bedje aan wetenschap rechtvaardigen gefrustreerde mannen rape culture. De essentie: als het je niet lukt om vrouwen te verleiden, dan moet je ze maar dwingen om met je te vrijen.

Seksloosheid is geen mannenprobleem

Als je het verhaal van incels leest, zou je vermoeden dat mannen met moeite nog aan seks raken. Toch is dat niet zo. Uit een langdurig onderzoek onder 20.000 jonge Amerikaanse volwassenen bleek dat vrouwen vaker seksloos zijn dan mannen. 1 op 7 mannen en 1 op 4 vrouwen had het afgelopen jaar geen sekspartner, 1 op 11 mannen en 1 op 6 vrouwen hadden in de afgelopen 5 jaar geen sekspartner. Mannen hebben dus niet meer kans om seksloos te zijn dan vrouwen. Het is andersom: méér vrouwen gaan seksloos door het leven dan mannen.

Waar zijn de vrouwelijke incels dan? Is het omdat ze niet met het waanidee opgroeien dat je je partner kan bezitten, of seks moet hebben om succesvol te zijn, dat ze zich niet verenigen om mannen met de grond gelijk te maken?

“Seksloosheid is geen mannenprobleem, het belang en het prestige dat mannen aan seks kleven, is dat wel.”

Seksloosheid is geen mannenprobleem, het belang en het prestige dat mannen aan seks kleven, is dat wel. Ook in mijn praktijk merk ik dat veel mannen seksuele activiteit linken aan mannelijkheid. Zonder seks ben je geen man, met seks kan je pochen en je blazoen oppoetsen. Dat seks zo hoog op de agenda staat van de incels, mag dan ook niet verwonderen. Seks lijkt voor hen de troefkaart in het opbouwen van zelfvertrouwen.

Toch hoeven de incels niet zo fatalistisch naar de wereld te kijken. Het is namelijk niet zo dat seks een toverfee is die je leven beter maakt. De seksloze mannen en vrouwen uit het bovenvermelde onderzoek blijken niet ongelukkiger te zijn dan hun vrijende geslachtsgenoten. Seks maakt dus niet noodzakelijk gelukkig, de afwezigheid van seks maakt niet noodzakelijk ongelukkig. Het is de kwaliteit van de seks die je hebt, en het belang dat je aan seks hecht dat bepaalt of seks je gelukkiger kan maken.

Net daarom moeten we ophouden met mannen te leren dat ze recht hebben op vrouwenlijven en dat seks hebben een vereiste is om een echte man te zijn. Het is tijd dat we een debat voeren over hoe mannen vorm kunnen geven aan hun identiteit. Want als we mannen niet een kans geven om het belang van seks te relativeren, zal er niet veel veranderen, en loeren copycats van de incels die overgaan tot terreur om de hoek.

Het kan ook anders

In plaats van even goed in eigen boezem te kijken, ondernemen incels geen actie om de wijze waarop ze met vrouwen spreken, en hoe ze vrouwen benaderen, in vraag te stellen. Toch is het geen geheim dat heel wat vrouwen, ook hier, klagen over de wijze waarop mannen hen aanspreken. Sommige mannen praten hele dates vol, zonder vragen te stellen aan hun date. Interesse tonen, nieuwsgierigheid aan de dag leggen en connectie maken met je tegenpartij zijn nochtans belangrijke sleutels voor succes bij het daten. Daten kan je leren: iedereen die het doet weet dat niet elk afspraakje een schot in de roos is. Het is belangrijk dat ontgoochelde mannen ook eens de online echokamers verlaten en de drempel overgaan om offline mensen te leren kennen. Als je vrouwen niet begrijpt, helpt het om met hen het gesprek aan te gaan.

“Seks is ook werk, en mensen die uit vrije wil seks aanbieden moeten hun job veilig en legaal kunnen uitvoeren.”

Een andere oplossing voor dit mannenprobleem ligt in het voeren van een maatschappelijk debat over sekswerk. In onze maatschappij kijken we neer op sekswerkers en mannen of vrouwen die seks kopen. Maar waarom moet dat zo nodig?
Seks is ook werk, en mensen die uit vrije wil seks aanbieden moeten hun job veilig en legaal kunnen uitvoeren. We moeten sekswerkers beter beschermen. Er is nood aan een legaal raamwerk die hen, net zoals de klant, beschermt voor excessen. Een sekswerker bezoeken is een mogelijkheid om een einde te maken aan je incel-status, maar de sekswerker verdient op z’n minst een minimum aan respect en veiligheid.

Dat geldt ook aan de kant van de consument: alhoewel 14 procent van de volwassen Vlaamse mannen al eens een sekswerker bezocht, heerst er nog een enorm taboe. Ondertussen kunnen we begrip opbrengen voor het sekswerk bij mensen met een beperking. Er zijn ook heel wat mannen – en vrouwen – die sociaal beperkt zijn, waardoor het zeer onwaarschijnlijk is dat ze via de geijkte datingkanalen een seksuele partner zullen vinden. Het zijn die mannen die vaak herkenning vinden in de afschuwelijke, misogyne incelwereld. Mochten we anders kijken naar mannen en vrouwen die seks kopen, bestaat er de mogelijkheid dat ontgoochelde mannen de incel-piste niet inslaan.

Lees ook: Verander de wereld, begin bij je kinderen
Illustraties: Istock
1 reactie
  • Alysa says:

    Tja., ‘incels’, ‘K had er tot voor kort nog nooit over gehoord, ‘t lijkt wel of tegenwoordig de mensen in’ t algemeen goed geworden zijn in ‘t benoemen van andere mensen, maar benoemen kan zo verkeerd zijn en zo fout gaan dat’ t mij toch beter lijkt daar wat voorzichtig in te zijn, bovendien is een persoon niet te omvatten in een begrip een mens is zoveel meer, ik denk daar steeds aan wanneer ik nog eens iemand wens te definieren; want ook ik ontkom er niet aan: ik definieer graag!

Plaats zelf een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

Jaarabonnement

Zonder jou geen Charlie!

Kom bij de club en krijg: 2 bookzines, Charlie goodies en toegang tot alle online artikels.

En het allerbelangrijkste: de wetenschap dat je bijdraagt aan een stem die nodig is.

Zonder jou, geen Charlie!

Er is meer dan ooit nood aan eerlijke verhalen en het geloof dat we dingen kunnen veranderen. Hell yeah. Word een Charlie en maak ons magazine mee mogelijk.

Ik word lid!

Colofon

  • Hoofdredactie Jozefien Daelemans
  • Chef redactie Selma Franssen
  • Marketing & partnerships Sophie Docx
  • Art Direction & fotografie Sarah van Looy Carmen de Vos Sandra Mermans
  • Design & code Birdseye design
Adres Redactie

LDV United
t.a.v. Charlie Magazine
Rijnkaai 100
2000 Antwerpen